تبلیغات
آفتاب پنهان - در بیان حكم ضدّ انتظار یعنى ناامیدى
 
 
صفحه نخست    l    تماس با مدیر    l    نسخه موبایل    RSS    l   
پیوندهای روزانه
  • ویژگی های جامعه منتظر ظهور منجی

    بشر از روزی كه پا به عرصه گیتی نهاده در آرزوی یك زندگی اجتماعی خوش و سعادت‌بخش است، و در راه رسیدن به آن تلاش و كوشش می‌كند و همیشه از جان و دل خواستار یك عصر درخشان و اجتماع صالحی است كه ظلم و تعدّی در آن نباشد....

    ادامه مطلب ...
  • امام ، پناه از شیطان

    یکی از مهم ترین شؤون امام علیه السّلام که تأمین کننده‌ی اساسی ترین نیاز ما به ایشان است، ملجأ و پناه بودن امام علیه السّلام است...

    ادامه مطلب ...
  • عرصه‌های مشترک عامه و خاصه در موضوع مهدویّت

    یکی از موارد اتفاقی بین شیعه و اهل سنّت در قضیه‌ی مهدویّت، اتفاق بر اصل آن است. امت اسلامی ـ به غیر از گروهی اندک از غربزدگان و روشنفکر نمایان مانند احمد امین مصری ـ بر این مسأله اتّفاق دارند که ...

    ادامه مطلب ...
  • زن منتظر و منتظر‌پروری

    در طول تاریخ تشیع، یكی از نقش‌های بی‌بدیل زنان، دفاع از ولایت و تلاش برای حفظ این ارزش الهی بوده است، به ویژه در عصر غیبت كه تقریباً امكان ایفای نقش مردان برای دفاع از ولایت، به سبب اختناق شدید، كم‌رنگ بوده است، زنان، فعالانه برای حفظ فرهنگ مهدویت در جامعه نقش آفرینی كرده‌اند...

    ادامه مطلب ...
  • ما بی صاحب نیستیم !

    آقای شیخ حیدرعلی مدرس اصفهانی فرمود: « یکی از مواقعی که من به حضور مقدس حضرت بقیة الله ارواحنا فداه ( یا یکی از اصحابشان ) مشرف شدم و ایشان را نشناختم، سالی بود که اصفهان بسیار سرد شد و نزدیک پنجاه روز آفتاب دیده نمی شد و مدام برف می بارید. سرما بحدی شد که نهرهای جاری یخ بسته بود. ...

    ادامه مطلب ...
در بیان حكم ضدّ انتظار یعنى ناامیدى
در این باره مى‏ گویم كه ناامیدى بر چند گونه تصور مى‏ شود؛

گونه اوّل: یأس و ناامیدى از اصل ظهور حضرت قائم‏ ارواحنا له الفداء به طور كلّى، و بدون شبهه همگى در حرام بودن آن اتّفاق نظر دارند، زیرا كه ظهور و قیام حضرت قائم‏ ارواحنا له الفداء از ضروریات مذهب امامیه است، بلكه احتمال مى ‏رود كه از ضروریات دین اسلام باشد، چون كه احادیث در این باره از حضرت رسول اكرم‏ صلى الله علیه وآله و سلم در حدّ تواتر، از طرق خاصّه و عامّه رسیده، بلكه علماى عامّه نیز به این امر اعتراف دارند و اختلاف در تعیین شخص او است و این‏كه حالا وجود دارد یا نه، در مقابل آن‏هایى كه قایل هستند كه آن حضرت وجود خواهد یافت و متولّد خواهد شد.

بنابراین انكار آن به طور كلّى تكذیب پیغمبرصلى الله علیه وآله و سلم مى‏باشد. و شاهد بر آنچه یادآور شدیم این‏كه مجلسى‏ رحمه الله [1] از ابن ابى الحدید كه از بزرگان علماى عامّه است حكایت كرده كه گفته: البته كه فرقه‏ هاى مسلمانان اتّفاق دارند كه دنیا و تكلیف پایان نخواهد یافت، مگر پس از آمدن مهدى‏ ارواحنا له الفداء.

گونه دوم: ناامیدى از ظهور حضرت قائم‏ ارواحنا له الفداء در مدّت معیّنى، برحسب پندارها و حدس‏ها، به این‏كه مثلاً گفته شود: حضرت قائم ارواحنا له الفداء تا پنجاه سال دیگر ظهور نخواهد كرد و لازمه این پندار آن است كه در آن مدّت منتظر نباشد، و حال آن‏كه از بررسى احادیثى كه امر مى‏ كند در هر صبح و شام منتظر باشیم، ظاهر مى ‏شود كه این‏گونه ناامیدى هم حرام باشد، زیرا كه ظاهر امر وجوب است و ترك واجب قطعاً حرام است. و امّا احادیثى كه بر این مطلب دلالت دارد، قسمتى از آن‏ها گذشت و از آن جمله است: روایت حمّاد بن عثمان كه در اقبال [2].

از امام صادق‏ علیه السلام آمده كه فرمود: و امر صاحب خود را شب و روز انتظار داشته باش، كه خداوند هر روز در كارى است، هیچ كارى از كار دیگر او را مشغول نخواهد داشت و نیز در بحار در حدیثى از مفضل بن عمر، از امام صادق‏علیه السلام آمده كه فرمود: نزدیك‏ترین حالت بندگان نسبت به خداى عزّوجلّ و رضایتمندترین هنگام از آن‏ها زمانى است كه حجّت الهى را نیابند و براى آن‏ها آشكار نشود و جایگاهش را ندانند، در حالى كه در آن وضع مى‏دانند كه حجّت خداوند باطل نگشته است، پس در آن هنگام هر صبح و شام منتظر فرج باشید... . [3]

و از جمله: همچنین در بحار از قمى، ضمن حدیثى از پدرش، از محمد بن الفضیل، از پدرش، از حضرت ابوجعفر باقر علیه السلام روایت كرده، تا آن‏جا كه گوید: به آن حضرت عرضه داشتم: فدایت گردم! پس كى این كار مى ‏شود؟ فرمود: البته براى ما وقتى نسبت به آن تعیین نشده، ولى هرگاه چیزى را برایتان گفتیم، پس همچنان كه گفتیم شد، بگویید: خدا و رسول او راست گفته ‏اند.

و هرگاه برخلاف آن واقع شد نیز بگویید: خدا و رسولش راست گفتند، دو برابر پاداش خواهید یافت، ولى هرگاه احتیاج و فقر شدید شد و مردم یكدیگر را انكار كردند، در آن هنگام هر صبح و شام در انتظار این امر باشید. عرض كردم: فدایت گردم! احتیاج و فقر را دانستیم، امّا مردم یكدیگر را انكار کردند چیست؟ فرمود: این‏كه كسى به خاطر حاجتى نزد برادرش مى‏ آید، پس به غیر از آنچه پیش‏تر با او برخورد مى ‏كرد، با او دیدار مى ‏نماید و سخن دیگرى جز آنچه قبلاً با او مى ‏گفت از وى مى ‏شنود. [4]

مى ‏گویم: مقصود از انتظار فرج در هر صبح و شام، آن است كه هر وقتى كه ممكن است آن فرج موعود در آن واقع شود، مى ‏بایست انتظارش را كشید و بدون تردید وقوع این امر در تمام ماه‏ ها و سال‏ها امكان دارد، به مقتضاى امر خداوندِ تدبیر كننده دانا، پس بر همه افراد خاص و عام واجب است منتظر آن باشند و از جمله: احادیث مستفیضى است كه از تعیین كردن وقت ظهور نهى مى ‏كند، كه در همان عنوان، آن‏ها را خواهیم آورد، زیرا كه مقتضاى نفى كردن ظهور در مدت معیّنى از سال‏ها و ماه‏ها خود وقت گذارى، به گذشت همان مقدار از زمان است و این به نصّ اخبار رسیده از امامان‏ علیهم السلام حرام مى‏باشد و شاهد و مؤیّد این مطلب است گونه‏ هایى از اخبار كه از امامانِ معصوم‏علیهم السلام روایت گردیده است.

از جمله: روایاتى است كه دلالت مى ‏كند بر این‏كه وقت ظهور آن حضرت‏ از امور بدائیه است كه ممكن است زودتر شود یا به تأخیر افتد، به مقتضاى حكمت خداوند دانا، چنان ‏كه مولایمان حضرت صادق‏ علیه السلام در روایت حمّاد بن عثمان كه پیش‏تر گذشت به این معنى اشاره فرموده و نیز احادیثى كه بر آن دلالت داشت، پیش از این گذشت.

و از جمله: احادیثى است كه در آن‏ها، مهیّا كردن اسلحه و مرابطه رائم امر گردیده، چون امر كردن به این دو كار با وجود ناامیدى از ظهور در مدّت معیّن بیهوده است و مانند این‏ها است آنچه از آثار انتظار در اخبار امر گردیده است و از جمله: آنچه در اصول كافى به سند خود، ضمن حدیثى آورده كه: یقطین به پسرش على بن یقطین گفت: چگونه است كه آنچه درباره ما حكومت بنى العباس گفته شده بود واقع گردید و آنچه درباره حكومت حق شما گفته شده انجام نگرفت؟ على گفت: البته آنچه درباره ما و شما گفته شده، هر دو از یك منبع به شما گفته شد و همان‏طور هم كه گفته بودند انجام یافت، ولى امر ما هنگامش نرسیده، پس با امیدها دلگرم شدیم. و اگر به ما مى ‏گفتند: این امر تا دویست تا سیصد سال دیگر تحقّق نخواهد یافت، البته دل‏ها قساوت مى ‏گرفت و عموم مردم از اسلام بر مى ‏گشتند، ولى مى ‏گفتند: به زودى این امر واقع مى ‏گردد و خیلى نزدیك است، تا دل‏ها با هم اُلفت گیرد و گشایش نزدیك گردد. [5] و در بحار [6] به نقل از دو كتاب غیبت نعمانى و غیبت طوسى مثل این حدیث را روایت آورده است. و در كتاب علل الشرایع به سند خود، به طور مرفوع از على بن یقطین روایت كرده كه گفت: به حضرت ابوالحسن موسى بن جعفر علیه السلام عرض كردم: چرا آنچه از ملاحم پیشگویى ‏ها درباره شما روایت شده، آن طور كه روایت آمده واقع نمى ‏گردد و آنچه در مورد دشمنانتان روایت گردیده، درست مى ‏آید؟ فرمود: آنچه درباره دشمنانمان صادر گشت از حقّ بود، پس همان‏طور كه گفته شده بود، پیش آمد، ولى شما با آرزوها دلگرم شدید و تعلُّل كردید، پس براى شما این چنین بیان شد و از جمله: در غیبت نعمانى روایت مسندى از ابوالمرهف آمده كه امام صادق‏ علیه السلام فرمود: محاضیر هلاك شدند. راوى گوید: عرضه داشتم: محاضیر چیست؟ فرمود: "عجله كنندگان" و نزدیك شمارندگان نجات یافتند... . [7]

و نیز در همان كتاب به طور مسند، از حضرت ابوجعفر باقرعلیه السلام روایت آمده كه فرمود: هَلَكَ أَصْحابُ الَمحاضِیرِ وَنَجَى المُقَرَّبُونَ؛ شتابزدگان هلاك شدند و نزدیك شمارندگان نجات یافتند... . [8]

چون ظاهر آن است كه مقرِّبون به كسر راء باشد، یعنى مؤمنانى كه منتظرند و ظهور آن حضرت‏ را نزدیك مى ‏دانند و همواره انتظارش را مى ‏كشند. و مؤیّد این مطلب است آنچه در دعاى عهد آمده، كه از امام صادق ‏علیه السلام روایت شده: آنان (مخالفان) آن را بعید مى ‏پندارند و ما فرج و ظهور را نزدیك مى ‏دانیم... . [9]

و از جمله این‏كه: یكى از حكمت‏ هاى مخفى داشتن وقت ظهور آن حضرت، این است كه مؤمنین در تمامى اوقات و همه سال‏ها در انتظار آن به سر برند، چنان‏ كه در حدیث ابن یقطین به این معنى اشاره شده است، در آن دقّت كن و از جمله: روایاتى است كه دلالت دارد بر این‏كه ظهور آن حضرت همان ساعت است كه دانستن وقت آن به خداوند جلّ جلاله اختصاص دارد، چنان‏كه گذشت و از جمله: روایاتى است كه دلالت دارد بر این‏كه ظهور آن حضرت‏ ارواحنا له الفداء به طور ناگهانى انجام مى ‏شود، مانند فرموده آن حضرت در توقیعى كه در احتجاج روایت آمده است: به درستى كه امر ما ناگهانى پیش مى ‏آید، هنگامى كه توبه، كسى را سود ندهد... . [10]

و روایتى كه از پیغمبر اكرم ‏صلى الله علیه وآله و سلم آمده كه فرمود: مهدى از ما است خداوند امرش را یك شَبه اصلاح خواهد فرمود. و روایت دیگرى كه از پیغمبر اكرم‏ صلى الله علیه و آله و سلم آمده كه فرمود: او همچون شهاب فروزانى خواهد آمد. و روایت نبوى دیگر كه در حدیثى از حضرت امام رضا علیه السلام در كتاب (كمال الدین) آمده كه به پیغمبر صلى الله علیه وآله و سلم عرض شد: یا رسول اللَّه! قائم از فرزندان شما كى خروج خواهد كرد؟ فرمود: مَثَلِ او همچون ساعت قیامت است كه آن را در وقت خود كسى جز او خداى عزّوجلّ ظاهر و روشن نكند، شأن آن در آسمان‏ها و زمین سنگین است، شما را نیاید جز ناگهانى. [11]

و در اصول كافى از حضرت امام رضا علیه السلام روایت شده كه فرمود: هرگاه پیشواى شما دانش شما از شما برداشته شد، پس از زیر پاى خود منتظر فرج باشید. [12]

مى ‏گویم: ظاهراً فرموده آن حضرت‏ علیه السلام: از زیر پاى خود منتظر فرج باشید. كنایه از ظهور امام عصر ارواحنا له الفداء به طور ناگهانى است، بنابراین واجب است در زمان غیبتش در هر حالى كه احتمال مى ‏رود با پیروزى ظهور كند، انتظارش را كشید.

اگر بگویید: این‏كه ظهور آن حضرت‏ ناگهانى باشد، با آنچه در احادیث مستفیض بلكه متواتر معنوى آمده مبنى بر این‏كه: علامت‏هاى حتمى خواهد داشت كه براى همه مردم معلوم خواهد شد مانند سفیانى و صیحه آسمانى و كشته شدن نفس زكیّه منافات دارد؟ مى‏ گویم:

اوّلاً؛ انتظار لوازم ظهور در حقیقت انتظار خود آن است، پس چون به راستى دانستى كه ظهور آن حضرت بعد از آشكار شدن نشانه‏ هایش خواهد بود، جز این نیست كه منتظر پدیدار شدن آن نشانه‏ها خواهى بود، چون آن علامت‏ها نشانه ظهور حضرت قائم‏ ارواحنا له الفداء مى ‏باشند. خلاصه این‏كه انتظارى كه در اخبار به آن امر گردیده؛ انتظار ظهور مولایمان است با هر چه از علامت‏ها و آثار دارد و این بر اهل بصیرت روشن است و براى توضیح بیشتر مثالى مى ‏آوریم: اگر زمامدار قدرتمندى به تو وعده بدهد كه در یكى از روزهاى هفته به منزلت خواهد آمد، آیا از همان آغاز هفته با فراهم كردن وسایل پذیرایى و زینت منزل و فرش و اثاثیه مناسب، منتظر آمدنش نخواهى بود؟! به طورى كه هرگاه در یكى از آن روزها بر منزل تو وارد گشت، موجبات احترام را فراهم آورده باشى و در شمار خطاكاران قرار نگیرى؟! با این‏كه قطعاً مى‏دانى كه آمدن او نشانه‏ هاى خبر دهنده و علامت‏هاى آشكار كننده‏اى دارد، ولى چون آشكار شدن آن نشانه، از آمدنش جدا نیست، منتظر او خواهى شد با همه لوازمى كه پیش از آن حاصل خواهد گشت.

ثانیاً؛ ظاهر اخبار متعددى كه از امامان‏ علیهم السلام روایت آمده آن است كه: تمام آن آثار در یك سال واقع مى‏ شوند، پس واجب است مؤمنِ منتظِر در طول سال آماده ظهور مولایش باشد، چون احتمال دارد این امر در آن سال وقوع یابد، بلكه از چند روایت ظاهر مى ‏شود كه آن علامت‏ها نزدیك به هم واقع مى ‏شوند.

در مورد سفیانى؛ در بحار از حضرت سید العابدین على بن الحسین‏ علیهما السلام آمده كه در بیان علائم ظهور حضرت قائم ارواحنا له الفداء فرمود: پیش از خروج او ، خروج مردى به نام عوف سلمى در سرزمین جزیره خواهد بود، كه پناهگاهش تكریت و كشته شدنش در مسجد دمشق واقع مى ‏گردد، سپس خروج شعیب بن صالح از سمرقند پیش مى‏آید، آن‏گاه سفیانى ملعون از وادى یابس خروج مى‏ كند و او از فرزندان عتبة بن ابى سفیان است و چون سفیانى آشكار شود، مهدى‏ ارواحنا له الفداء مخفى مى ‏گردد، سپس بعد از آن خروج خواهد فرمود. [13]

مى‏ گویم: از این حدیث استفاده مى ‏شود كه ظهور حضرت قائم‏ ارواحنا له الفداء مقارن خروج سفیانى، یا نزدیك به آن خواهد شد و این منافات ندارد با آنچه در روایات متعددى وارد شده، كه مدّت حكومت سفیانى هشت ماه خواهد بود و آنچه وارد شده كه خروج سفیانى پیش از قیام قائم‏ ارواحنا له الفداء خواهد بود، زیرا كه منظور از قیام قائم‏ ارواحنا له الفداء در این روایت، خروج آن حضرت به طور علنى و آشكارا در بیت اللَّه الحرام و ظهور شریفش براى خاصّ و عامّ مى ‏باشد، كه روایاتى دلالت دارد بر این‏كه آن حضرت‏ ظهورهاى متعددى پیش از این ظهور تامّ خواهد داشت كه تاریكى غیبت برطرف خواهد گشت و براى عموم مردم آشكار خواهد شد، چنان ‏كه پیش‏تر نیز به این مطلب اشارت رفت و امّا در مورد كشته شدن نفس زكیّه؛ در كتاب كمال الدین از امام صادق ‏علیه السلام روایت آمده كه فرمود: بین خروج قائم آل محمد صلی الله علیه و آله و سلم و كشته شدن نفس زكیّه، جز پانزده شب نخواهد بود. [13]

گونه سوم: ناامید بودن از نزدیكى زمان فرج و ظهور آن حضرت ارواحنا له الفداء مى‏ باشد، یعنى این‏كه احتمال نزدیك بودن آن را نفى نماید، چنان‏كه حال بعضى از اهل زمان ما است، آنان كه عقاید و باورهاى خود را بر حدس و گمان و تخمین بنا مى ‏كنند و ظاهر از دلایل، حرام بودن این‏گونه ناامیدى نیز مى ‏باشد، به همان دلیل‏هایى كه در گونه دوم آوردیم، زیرا كه از اخبار روایت شده از امامان ‏علیهم السلام چنین استفاده مى‏ شود كه بدین جهت وقت ظهور بر مؤمنین مخفى مانده، تا در تمامى زمان‏ها و سال‏ها منتظرش باشند، هرچند كه حكمت‏ هاى دیگرى نیز براى آن هست و خداوند حقایق امور را مى‏ داند .

پی نوشت ها :
[1] بحارالانوار، 114/51 ح 10.

[2] اقبال، 201.
[3] بحارالانوار، 145/52 ح 67.
[4] بحارالانوار، 185/52 باب علامات الظهور ذیل ح 9.
[5] اصول كافى، 369/1 ذیل ح 6.
[6] بحارالانوار، 111/52 باب 21 ذیل ح 18.
[7] غیبت نعمانى، 103.
[8] غیبت نعمانى، 104.
[9] بحارالانوار، 112/102.
[10] احتجاج، طبرسى، 324/2.
[11] كمال‏الدین، 373/2.
[12] اصول كافى، 341/1 در باب غیبت ح 24.
[13] بحارالانوار، 213/52. 14- كمال‏الدین، 649/2.

درباره وبلاگ



اینجا آسمان ابری ست
آنجا را نمی دانم
اینجا هوایش بهاری نیست
آنجا را نمی دانم
اینجا عاشقا تنهایند
آنجا را نمی دانم
اینجا دل برای تو تنگ است
آنجا را نمی دانم...

نظرسنجی
به نظر شما چقدر برای واقعه ظهور آماده هستیم؟






نوای مهدوی

این نوا را در وبلاگ خود پخش کنید:

حمایت
آمار وبلاگ
  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • آخرین بازدید :