تبلیغات
آفتاب پنهان - ملا محمد تقی هراتی
 
 
صفحه نخست    l    تماس با مدیر    l    نسخه موبایل    RSS    l   
پیوندهای روزانه
  • ویژگی های جامعه منتظر ظهور منجی

    بشر از روزی كه پا به عرصه گیتی نهاده در آرزوی یك زندگی اجتماعی خوش و سعادت‌بخش است، و در راه رسیدن به آن تلاش و كوشش می‌كند و همیشه از جان و دل خواستار یك عصر درخشان و اجتماع صالحی است كه ظلم و تعدّی در آن نباشد....

    ادامه مطلب ...
  • امام ، پناه از شیطان

    یکی از مهم ترین شؤون امام علیه السّلام که تأمین کننده‌ی اساسی ترین نیاز ما به ایشان است، ملجأ و پناه بودن امام علیه السّلام است...

    ادامه مطلب ...
  • عرصه‌های مشترک عامه و خاصه در موضوع مهدویّت

    یکی از موارد اتفاقی بین شیعه و اهل سنّت در قضیه‌ی مهدویّت، اتفاق بر اصل آن است. امت اسلامی ـ به غیر از گروهی اندک از غربزدگان و روشنفکر نمایان مانند احمد امین مصری ـ بر این مسأله اتّفاق دارند که ...

    ادامه مطلب ...
  • زن منتظر و منتظر‌پروری

    در طول تاریخ تشیع، یكی از نقش‌های بی‌بدیل زنان، دفاع از ولایت و تلاش برای حفظ این ارزش الهی بوده است، به ویژه در عصر غیبت كه تقریباً امكان ایفای نقش مردان برای دفاع از ولایت، به سبب اختناق شدید، كم‌رنگ بوده است، زنان، فعالانه برای حفظ فرهنگ مهدویت در جامعه نقش آفرینی كرده‌اند...

    ادامه مطلب ...
  • ما بی صاحب نیستیم !

    آقای شیخ حیدرعلی مدرس اصفهانی فرمود: « یکی از مواقعی که من به حضور مقدس حضرت بقیة الله ارواحنا فداه ( یا یکی از اصحابشان ) مشرف شدم و ایشان را نشناختم، سالی بود که اصفهان بسیار سرد شد و نزدیک پنجاه روز آفتاب دیده نمی شد و مدام برف می بارید. سرما بحدی شد که نهرهای جاری یخ بسته بود. ...

    ادامه مطلب ...
ملا محمد تقی هراتی
با اغوای ملاحسین بشرویه ای به باب گروید
فرد دیگری كه با اغوای ملاحسین بشرویه ای به باب گروید، ملا محمد تقی هراتی بود، كه خود (و برادرش) از بزرگان بابیه بودند، اما او نیز (به نوشته ی اعتضادالسلطنه، رئیس دارالفنون و وزیر علوم در عهد ناصرالدین شاه) بعدها از بابیت برگشت و از عمل خویش اظهار ندامت كرد. .

در مورد خود ملا حسین بشرویه ای نیز وجود پاره ای قرائن و شواهد، این حدس را تقویت می كند كه اگر بشرویه ای نیز از بحران خونین جنگ و گریز با قوای دولتی در قلعه ی طبرسی جان به در می برد و دعاوی تازه ی علی محمد باب (قائمیت و رسالت و...) را می شنید، همچون دوستانش (عبدالخالق و هراتی) از باب و بابیت می برید. اهتمام بشرویه ای (در قلعه ی شیخ طبرسی) بر رعایت احكام و مقررات اسلامی و ترویج تعالیم آن، یورش های نظامی او و یارانش به قوای دولتی با شعار «یا صاحب الزمان»، و از همه مهم تر، اظهار مخالفت جدی و قاطعش با اعلام الغای اسلام توسط قره العین و حسینعلی بهاء در دشت بدشت و تصریح به اینكه: «اگر من در بدشت بودم اصحاب آنجا را با شمشیر كیفر می نمودم»، از جمله ی این قرائن و شواهدند.

به نكته ای مهم و در خور ملاحظه در این زمینه توجه می دهیم: آن گونه كه در فوق آمد، ایمان عبدالخالق یزدی به شخص باب، ناشی از تبلیغات ملا حسین بشرویه ای بود و عبدالخالق، زمانی كه از ادعای تازه ی باب مبنی بر «قائمیت» مطلع شد، باب را شدیدا طرد كرد. از انضمام این دو مطلب مسلم تاریخی، به روشنی برمی آید كه بشرویه ای، نزد عبدالخالق، فقط از «بابیت» علی محمد شیرازی، و اینكه او «باب» و دروازه ی علم ائمه اطهار و حضرت بقیه الله (عج) است، سخن گفته بود و نه چیزی بیشتر.

زیرا، در غیر این صورت، اگر عبدالخالق می فهمید علی محمد دعاوی بالاتری دارد، از همان آغاز از او كناره می گرفت (چنان كه در آثار اولیه ی باب نظیر تفسیر سوره ی یوسف نیز به كرات دیده می شود كه رهبر بابیان، صریحا از حضرت محمد بن الحسن العسكری به عنوان آخرین امام معصوم یاد كرده و خود را فقط فردی بسته و پیوسته به ایشان، و فدایی راه او، قلمداد كرده است). نكات فوق، منضم به قرائنی چون مخالفت بشرویه ای با سناریو الغای اسلام توسط جمعی از سران بابیه در بدشت، این گمانه را قویا دامن می زند كه خود بشرویه ای نیز (كه از جانب علی محمد، عنوان «باب الباب» گرفته بود) علی محمد شیرازی را فردی فراتر از «باب» و نایب خاص امام عصر (عج) نمی انگاشت و در واقع، آن همه جان بازی های دلیرانه ی وی و یارانش در برابر قوای دولتی در قلعه ی شیخ طبرسی مازندران (كه بابیان و بهائیان، بدان افتخار می كنند و برای «مظلوم نمایی» و مهم تر از آن، برای اثبات «حقانیت! دین تراشی ها»ی خود از آن، بهره وافر می برند) نه در راه مسلك بابیت (به معنای آیینی «جدا از اسلام و در تقابل با آن»)، بلكه در راه امام زمان، معهود شیعیان (حضرت حجه ابن الحسن العسكری)، انجام شد و علی محمد شیرازی در این میان، فقط به عنوان «نایب خاص» آن حضرت مطرح بود و نه چیزی بیشتر.

میرزا یحیی دولت آبادی، كسی است كه یحیی صبح ازل (برادر و رقیب سرسخت حسینعلی بهاء، و جانشین رسمی باب) وی را به جانشینی خود و ریاست بر بابیان (شاخه ی ازلی) برگزید. اما به گزارش شاهدان عینی، یحیی دولت آبادی از بابیت برگشت و ازلیان را به متابعت از آیین شیعیان فراخواند و با این كار، در واقع، بر پیشانی فرقه ی ازلی، مهر بطلان و پایان زد. دولت آبادی طی مقاله ای در روزنامه ی فارسی زبان چهره نما (چاپ مصر) نیز از آیین باب تبری جست و به قول عباس افندی (پیشوای بهائیان) خود را «عاری و بری» از علی محمد باب شمرد.

درباره وبلاگ



اینجا آسمان ابری ست
آنجا را نمی دانم
اینجا هوایش بهاری نیست
آنجا را نمی دانم
اینجا عاشقا تنهایند
آنجا را نمی دانم
اینجا دل برای تو تنگ است
آنجا را نمی دانم...

نظرسنجی
به نظر شما چقدر برای واقعه ظهور آماده هستیم؟






نوای مهدوی

این نوا را در وبلاگ خود پخش کنید:

حمایت
آمار وبلاگ
  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • آخرین بازدید :