تبلیغات
آفتاب پنهان - آغاز غیبت و داستان سرداب
 
 
صفحه نخست    l    تماس با مدیر    l    نسخه موبایل    RSS    l   
پیوندهای روزانه
  • ویژگی های جامعه منتظر ظهور منجی

    بشر از روزی كه پا به عرصه گیتی نهاده در آرزوی یك زندگی اجتماعی خوش و سعادت‌بخش است، و در راه رسیدن به آن تلاش و كوشش می‌كند و همیشه از جان و دل خواستار یك عصر درخشان و اجتماع صالحی است كه ظلم و تعدّی در آن نباشد....

    ادامه مطلب ...
  • امام ، پناه از شیطان

    یکی از مهم ترین شؤون امام علیه السّلام که تأمین کننده‌ی اساسی ترین نیاز ما به ایشان است، ملجأ و پناه بودن امام علیه السّلام است...

    ادامه مطلب ...
  • عرصه‌های مشترک عامه و خاصه در موضوع مهدویّت

    یکی از موارد اتفاقی بین شیعه و اهل سنّت در قضیه‌ی مهدویّت، اتفاق بر اصل آن است. امت اسلامی ـ به غیر از گروهی اندک از غربزدگان و روشنفکر نمایان مانند احمد امین مصری ـ بر این مسأله اتّفاق دارند که ...

    ادامه مطلب ...
  • زن منتظر و منتظر‌پروری

    در طول تاریخ تشیع، یكی از نقش‌های بی‌بدیل زنان، دفاع از ولایت و تلاش برای حفظ این ارزش الهی بوده است، به ویژه در عصر غیبت كه تقریباً امكان ایفای نقش مردان برای دفاع از ولایت، به سبب اختناق شدید، كم‌رنگ بوده است، زنان، فعالانه برای حفظ فرهنگ مهدویت در جامعه نقش آفرینی كرده‌اند...

    ادامه مطلب ...
  • ما بی صاحب نیستیم !

    آقای شیخ حیدرعلی مدرس اصفهانی فرمود: « یکی از مواقعی که من به حضور مقدس حضرت بقیة الله ارواحنا فداه ( یا یکی از اصحابشان ) مشرف شدم و ایشان را نشناختم، سالی بود که اصفهان بسیار سرد شد و نزدیک پنجاه روز آفتاب دیده نمی شد و مدام برف می بارید. سرما بحدی شد که نهرهای جاری یخ بسته بود. ...

    ادامه مطلب ...
آغاز غیبت و داستان سرداب
پس از در گذشت و یا شهادت امام حسن عسگری علیه السلام, ماموران خلیفه عباسى حركت گسترده اى را آغاز كردند و به جست و جوى فرزند و جانشین آن حضرت پرداختند[1]. در هر جا كه احتمال وجود امام زمان اروحنا له الفداء را مى دادند, حضور مى یافتند. هدف آنان از هجوم به منزل امام حسن عسگری علیه السلام و اذیت و آزار بنى هاشم, دستگیرى و قتل فرزند امام بود. این پیگیرى خطرى بزرگ براى آینده امامت بود, كه با قدرت و حكمت پروردگار مهدى اروحنا له الفداء از نظرها پنهان گردید و از خطرها به دور ماند. در آغاز غیبت, میان علما و دانشمندان اختلاف است. سه نظر در آن وجود دارد:

1. گروهى مانند شیخ مفید آغاز غیبت صغرا را از هنگام ولادت حضرت مهدى اروحنا له الفداء به شمار آورده اند[2] زیرا از همان سالهاى آغازین ولادت آن حضرت غیبت نسبى داشت و شمارى اندك از یاران وى را مشاهده كردند.

بنابراین نظر دوره غیبت صغرا تقریباً 74 سال مى شود یعنى از آغاز ولادت تا پایان سفارت آخرین سفیر حضرت.

2. برخى بر آنند كه غیبت صغرا از سال 260 ه. ق. یعنى سال درگذشت امام حسن عسگری علیه السلام آغاز شد و این مدت, تا شروع غیبت كبرا دوران آمادگى شیعیان و اُنس آنان به جدایى از امام زمان اروحنا له الفداء نام گرفت. این دوران تقریباً هفتاد ساله غیبت همه جانبه نبود. سفیرانى رابط بین امام و مردم بودند و مردم با واسطه پرسشهاى دینى و دنیایى خود را از آن حضرت دریافت مى كردند.

3. گروهى آغاز غیبت امام اروحنا له الفداء را از زمانى مى دانند كه ماموران خلیفه به منزل حضرت در سامرا هجوم آوردند تا وى را دستگیر كنند و آن حضرت در آن هنگام در سرداب و همان جا از دیده ها پنهان شد و تاكنون در آن جا بدون آب و غذا زندگى مى كند و روزى از آن جا ظهور خواهد كرد.

این داستان چنان شهرت یافته كه وى را (صاحب سرداب) لقب داده اند [3].

در پاسخ این سخنان باید گفت: در منابع شیعى و كتابهاى امامیه, هیچ نامى از (سرداب) نیست. نویسندگان اهل سنت در نوشته هاى خود بر این نظر اصرار مى ورزند و متأسفانه این مسائله دستاویز حمله نا آگاهانه برخى از آنان به تشیع گردیده است[4].
پنداشته اند كه شیعیان در میانه سرداب امام خود را مى جویند و ظهورش را از آن نقطه انتظار مى كشند از این روى تهمت هایى به شیعه زده اند و زحمت مراجعه به منابع شیعى را در این زمینه به خود نداده اند.

البته داستان حمله ماموران معتمد عباسى به منزل امام و برخورد آنان با آب فراوان و دیدن فردى كه در گوشه اى نشسته و عبادت مى كند و سپس هجوم به طرف وى و ناكام شدن آنان از دستگیرى وى در برخى از منابع شیعى آمده است اما در این نقل بر فرض صحت سند و دلالت آن: اولاً از (سرداب) نامى برده نشده است ثانیاً حمله دیگرى كه از ناحیه معتمد صورت گرفته خلاف آن چیزى را كه اهل سنت مى گویند ثابت مى كند زیرا بنابراین نقل امام علیه السلام آن محلّ را ترك كرد و از پیش چشم ماموران گریخت و در نتیجه در سرداب نیست[5].

منشاء خرده گیریهاى نا آگاهانه برخى به شیعه در این زمینه آن است كه شیعیان به بخشى از حرم عسكریین در سامرا یعنى (سرداب) احترام و توجه خاصى دارند و آن را زیارت مى كنند. خاطره هاى امامان خویش را گرامى مى دارند و آن مكان را مورد عنایت قرار مى دهند. و این نه به خاطر آن است كه امام زمان اروحنا له الفداء دراین جا مسكن گزیده است و زندگى مى كند بلكه از آن جهت كه زمانى مركز عبادت و سكونت چند تن از امامان راستین تشیع بوده است.

و ما حب الدیار شقفن قلبى ولكن حبّ من سكن الدیار گذشته از این بر اساس احادیث فراوانى كه در منابع شیعى وجود دارد شیعیان بر این باورند كه امام زمان اروحنا له الفداء در میان مردم در رفت و آمد است و در مراسم حج و مانند آن شركت مى جوید و مانند یوسف كه برادرانش را مى شناخت و آنان وى را نمى شناختند دوستان خویش را مى شناسد و...[6] بنابراین داستان غیبت حضرت مهدى اروحنا له الفداء در سرداب سامرا و زندگى كردن حضرت در آن مكان بهتان و دروغى بیش نیست و هیچ یك از بزرگان شیعه چنین باورى نداشته و ندارند.

پی نوشت ها :
[1] (اصول كافى), ج505/1.

[2] (ارشاد), مفید, ج340/2.
[3] (اتفاق در مهدى موعود), سید اكبر قرشى62/ـ 111.
[4] (منتخب الائثر فى الائمام الثانى عشر), صافى گلپایگانى 372/, داورى, قم.
[5] (كتاب الغیبة), شیخ طوسى;248/ (بحار) ج51/52.
[6] (كتاب الغیبة), شیخ طوسى164/ .

درباره وبلاگ



اینجا آسمان ابری ست
آنجا را نمی دانم
اینجا هوایش بهاری نیست
آنجا را نمی دانم
اینجا عاشقا تنهایند
آنجا را نمی دانم
اینجا دل برای تو تنگ است
آنجا را نمی دانم...

نظرسنجی
به نظر شما چقدر برای واقعه ظهور آماده هستیم؟






نوای مهدوی

این نوا را در وبلاگ خود پخش کنید:

حمایت
آمار وبلاگ
  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • آخرین بازدید :