صفحه نخست          تماس با مدیر            نسخه موبایل                RSS                  
دوستان
پیشگویى غیبت
نخستین كسى كه به غیبت امام زمان ارواحنا له الفداء اشاره كرده، رسول گرامى اسلام، سپس امیر المؤمنین و سایر ائمه علیه السلام بودند.

آنان غیبت او را پیش بینى كرده و سر زبان ها انداخته اند. [1]

پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم فرمود: سوگند به خدایى كه مرا براى بشارت برانگیخت، قائم فرزندان من بر طبق عهدى كه به او مى رسد، غایب مى شود . هركس زمان غیبت را درك كرد، باید دینش را نگهدارى كند و شیطان را از طریق شك به خود راه ندهد.. [2]

امیر المؤمنین علیه السلام فرمود: آگاه باشید كه آن جناب به طورى غایب مى شود كه شخص نادان خواهد گفت: خدا به آل محمد احتیاجى ندارد. [3]

مسلمانان به دلیل همین احادیث، غیبت را براى امام مهدى ارواحنا له الفداء ضرورى و از جمله خصایص آن حضرت مى دانستند. لذا بعضى ها كه از مهدویت سوء استفاده كرده و خود را مهدى موعود معرفى مى كردند، مقید بودند كه تا حدى ویژگى غیبت را نیز براى خود ثابت كنند سید حمیرى مى گوید: من درباره محمد حنفیه غلو کرده و عقیده داشتم كه غایب است. تا مدتى به این عقیده غلط بودم تا این كه خداوند بر من منت نهاد و به وسیله امام صادق علیه السلام هدایت شدم، و از این عقیده برگشته و توبه كردم.

به هر حال، مسأله غیبت آن چنان بین شیعیان شایع بود كه مؤلفان بسیارى درباره آن كتاب ها نوشته اند . و اما كسانى كه قبل از ولادت امام زمان ارواحنا له الفداء درباره غیبت كتاب هایى نوشته اند عبارتند از : فضل بن شاذان نیشابورى كتاب اثبات الغیبة ابو الحسن طائى جرمى الغیبة، حسن بن على بن ابو حمزه بطائنى الغیبة، ابو الحسن على بن عمر اعرج لغیبة، ابوعلى حسن بن محمد بن سماعة الغیب، ابوالفضل عباس بن هاشم ناشرى الغیبة، ابوالحسن على بن محمد بن على سواق الغیبة، ابو اسحاق ابراهیم بن صالح انماطى الغیبة، عبدالله بن جعفر حمیرى الغیبة والحیرة والغیبة ومسائله، الفترة والغیبة، على بن حسن بن على بن فضال، الغیبة والملاحم، حافظ نعیم بن مادالفتن والملاحم، ابراهیم بن اسحاق احمرى، الغیبة و [4] بنابراین، موضوع غیبت حضرت مهدى ارواحنا له الفداء امر جدید و ناشناخته اى نبوده است تا برخى شیعیان از قبیل عثمان بن سعید براى حفظ موقعیت خویش آن را اختراع كرده باشند اما ویژ گی ها و ممیزات دو غیبت : زمان غیبت صغرى محدود بود هفتاد سال به خلاف غیبت كبرى كه غیر از خدا كسى از مدت آن اطلاع ندارد.

در دوران غیبت صغرى، استتار و احتجاب امام همه جانبه و عمومى نبود، بلكه كسانى مانند نواب خاص و برخى از وكلاى دیگر، مى توانستند با امام در تماس باشند و سؤالات و نامه هاى مردم را خدمت امام ببرند و پاسخ امام را به مردم برسانند، ولى در غیبت كبرى، امام از انتظار مردم پنهان است و باب مكاتبات و مراسلات بسته است.البته این معنایش این نیست كه امكان ندارد دیده شود، بلكه ممكن است حضرت را بعضى از افراد- كما این كه با سندهاى معتبر هم نقل شده ببینند. در غیبت صغرى، حضرت چهار نماینده داشت كه آنان اقامتگاه حضرت را مى دانستند، ولى در غیبت كبرى چنین نیست. در غیبت صغرى ممكن بود كسى او را ببیند و بشناسد ولى در غیبت كبرى كسى او را نمى بیند، و اگر هم ببیند او را نمى شناسد.

باید توجه داشت كه پیشوایان دین، با بیان روایات درباره غیبت، نظرشان این بود كه هرگونه شك و تردید را از دل شیعیان برطرف سازند و آنان را براى غیبت طولانى امام خود آماده نمایند تا با غیبت امام انس بگیرند و با وظایف خود در دوران غیبت آشنا شوند و از روى دلایل قطعى، به وجود غیبت امام خود ایمان راسخ و استوار پیدا كنند .

پی نوشت ها :
[1] سیمای آفتاب، ص84.

[2] ثبات الهدى ج6، ص 386.
[3] همان ص 393.
[4] در انتظار ققنوس مقدمه ص 17.

هوای دل



اینجا آسمان ابری ست
آنجا را نمی دانم
اینجا هوایش بهاری نیست
آنجا را نمی دانم
اینجا عاشقا تنهایند
آنجا را نمی دانم
اینجا دل برای تو تنگ است
آنجا را نمی دانم...
کتابنامه

کتاب «مهدیان دروغین» تألیف حجت‌الاسلام رسول جعفریان منتشر و روانه بازار شد. دانشیار دانشگاه تهران در این کتاب به تقسیم حوزه‌های مختلف جغرافیایی دنیای اسلام پرداخته و مهدیان دروغین در مناطق و دوره‌های مختلف تاریخ را معرفی کرده است.

نظرسنجی
به نظر شما چقدر برای واقعه ظهور آماده هستیم؟







دیگر امکانات



این نوا را در وبلاگ خود پخش کنید:

حمایت
شمارنده
  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :