تبلیغات
آفتاب پنهان - خلفا
 
 
صفحه نخست    l    تماس با مدیر    l    نسخه موبایل    RSS    l   
پیوندهای روزانه
  • ویژگی های جامعه منتظر ظهور منجی

    بشر از روزی كه پا به عرصه گیتی نهاده در آرزوی یك زندگی اجتماعی خوش و سعادت‌بخش است، و در راه رسیدن به آن تلاش و كوشش می‌كند و همیشه از جان و دل خواستار یك عصر درخشان و اجتماع صالحی است كه ظلم و تعدّی در آن نباشد....

    ادامه مطلب ...
  • امام ، پناه از شیطان

    یکی از مهم ترین شؤون امام علیه السّلام که تأمین کننده‌ی اساسی ترین نیاز ما به ایشان است، ملجأ و پناه بودن امام علیه السّلام است...

    ادامه مطلب ...
  • عرصه‌های مشترک عامه و خاصه در موضوع مهدویّت

    یکی از موارد اتفاقی بین شیعه و اهل سنّت در قضیه‌ی مهدویّت، اتفاق بر اصل آن است. امت اسلامی ـ به غیر از گروهی اندک از غربزدگان و روشنفکر نمایان مانند احمد امین مصری ـ بر این مسأله اتّفاق دارند که ...

    ادامه مطلب ...
  • زن منتظر و منتظر‌پروری

    در طول تاریخ تشیع، یكی از نقش‌های بی‌بدیل زنان، دفاع از ولایت و تلاش برای حفظ این ارزش الهی بوده است، به ویژه در عصر غیبت كه تقریباً امكان ایفای نقش مردان برای دفاع از ولایت، به سبب اختناق شدید، كم‌رنگ بوده است، زنان، فعالانه برای حفظ فرهنگ مهدویت در جامعه نقش آفرینی كرده‌اند...

    ادامه مطلب ...
  • ما بی صاحب نیستیم !

    آقای شیخ حیدرعلی مدرس اصفهانی فرمود: « یکی از مواقعی که من به حضور مقدس حضرت بقیة الله ارواحنا فداه ( یا یکی از اصحابشان ) مشرف شدم و ایشان را نشناختم، سالی بود که اصفهان بسیار سرد شد و نزدیک پنجاه روز آفتاب دیده نمی شد و مدام برف می بارید. سرما بحدی شد که نهرهای جاری یخ بسته بود. ...

    ادامه مطلب ...
خلفا
خلفاى دوران غیبت صغرى
دوران غیبت صغرى، مقارن با خلافت شش تن از خلفاى عباسى بود كه عبارتند از: معتمد بالله (256 تا 279هـ .ق) ، متعضد بالله (279 تا 289 هـ . ق) ، مكتفى بالله (289 تا 295 هـ. ق) مقتدر بالله (295 تا 0 32 هـ . ق) ، قاهر بالله (0 32 تا 322 هـ. ق) و راضى بالله (322 تا 329 هـ. ق).

خلفاى عباسى
دوران غیبت صغرى كه نواب خاص امام زمان ارواحنا له الفداء در آن دوره، مسؤولیت نیابت را به عهده داشتند و نزدیك به هفتاد سال از تاریخ را به خود اختصاص دادند، مصادف و مقارن با خلافت شش تن از خلفاى عباسى بوده است.هنر عباسى ها آن بود كه خودشان را جزء آل محمد به قلم آوردند تا جنبش و نهضت را به نفع خود اداره كنند. سرانجام بنى عباس به نام اهل بیت خلافت را، پس از سرنگونى بنى امیَه به دست گرفتند، و در ابتداى كار، روزى چند به مردم و علویین روى خوش نشان دادند.

حتى به نام انتقام شهداى علویین، بنى امیه را قتل عام كردند و قبور خلفاء بنى امیه را شكافتند و هر چه یافتند، آتش زدند. امَا دیرى نگذشت كه شیوه ظالمانه و خصمانه بنى امیه را پیش گرفتند و در بیدادگرى و بى بند و بارى، هیچ گونه فرو گذار نكردند و علویین را دسته دسته گردن زدند و یا زنده زنده دفن كردند. یكى از ویژگى هاى خلفاى عباسى كه در همه آن ها مشترك مى باشد، مشغول بودن و پرداختن به لهو ولعب، خوشگذرانى، شراب خوارى، شب نشینى ها و عدم كوچك ترین توجه به شئون زندگى مردم است.

از دیگر ویژگى خلفاى عباسى، دشمنى با خاندان رسالت، ایجاد نفرت نسبت به علویین، تبعید، زندانى كردن، كشتن و فشار بر آنان بود. در این فكر میان خلیفه سران قوم، ارتش و وزراء فرقى نبود و همه، هم عقیده بودند. این تفکر در سراسر تاریخ خلافت عباسى به چشم مى خورد، لیكن بر حسب اختلاف اشخاص و روحیه ها در ادوار مختلف شدت و ضعف پیدا مى كرد.

متوکل در دشمنى با خاندان رسالت، در میان خلفاى عباسى نظیر نداشت. در سال236هجرى قمرى امر كرد قبه ضریح امام حسین علیه السلام را دركربلا و همچنین خانه هاى بسیارى که در اطرافش ساخته بودند، خراب و با زمین یكسان نمودند و دستور داد آب به حرم امام بستند و زمین قبر مطهر را شخم و زراعت كنند تا به كلى اسم و رسم مزار فراموش شود. [1]

راضى بالله
آخرین خلیفه دوران غیبت صغرى بود. اسم او محمد بن مقتدر است . در سال 322 هجرى قمرى به خلافت رسید و تا سال 329 هجرى قمرى دوام داشت و در همان سال، در بغداد به مرگ طبیعى از دنیا رفت.راضى مردى خردمند و شاعر و فصیح بود . دانشمندان و ادیبان را مى نواخت و با آن ها مى نشست و به آنان بخشش بسیار مى كرد.در زمان خلافت وى، محمد بن على شلمغانى كه یكى از مدعیان دروغین نیابت در زمان نیابت حسین بن روح نوبختى بود - به دستور از راضى به دار آویخته شد .راضى به قدرى بر نایب چهارم - على بن محمد سمرى - سخت گرفت كه او نتوانست به فعالیت خود ادامه دهد . [2]

قاهر بالله
از خلفاى دوران غیبت صغرى بود. اسم او محمد بن معتضد است . در سال 320 هجری به خلافت رسید و در سال 322 چشمانش را میل كشیدند و كشتند.اخلاق او ثباتى نداشت و زود رنگ عوض مى كرد . نیزه بزرگى داشت كه هر وقت در خانه خود راه مى رفت آن را به دست مى گرفت و به هنگام نشستن جلو روى خود مى گذاشت و هر كسى را مى خواست بكشد، با آن مى زد. وى در كارهایش چندان دقت نمى كرد و رفتار او هول انگیز بود. [3]

معتضدبالله
از خلفاى دوران غیبت صغرى بود. وى برادرزاده معتمد بود و وقتى عموى او در سال 279 هجرى قمرى درگذشت، با او بیعت شد و در سال 289 درگذشت.مدت خلافتش، نه سال و نه ماه و دو روز بود. مرگش در سن چهل و هفت سالگى رخ داد . معتضد مردى كم رحم و خونریز بود و علاقه داشت كسانى را كه مى كشت اعضاى آن ها را ببرد . انواع و اقسام شكنجه ها داشت و افراد را به اشكال مختلف مى كشت.او سردابه هایى داشت كه شکنجه هاى مختلفى در آن جا انجام مى گرفت و افراد خاصى را عهده دار این شكنجه ها گماشته بود. فقط به زن و ساختمان علاقه داشت. براى قصر خود كه به نام ثریا معروف بود، چهارصد هزار دینار خرج كرد كه طول آن چهار فرسخ بود. [4]

معتمدِ بالله
از خلفاى دوران غیبت صغرى بود. در سال 256 هجرى قمرى در بیست و پنج سالگى به خلافت رسید و در سال 279 هجرى قمرى در سن چهل و هشت سالگى در بغداد از دنیا رفت و مدت خلافت وى بیست و سه سال طول كشید.معتمد، مردى عیاش و سرگرم خوشگذرانى بود و تدبیر امور به دست برادرش ابو احمد موفق افتاده بود كه معتمد را به زندان انداخت او نخستین خلیفه اى بودكه زندانى شد.در سال 260هجرى قمرى در دوران خلافت معتمد، امام حسن عسكرى علیه السلام در بیست و نه سالگى در گذشت. معتمد در برابر امام رفتار و واكنشى داشت كه از میخ یك از خلفاى پیشین مشاهده نشده بود و آن این بود كه در برابر امام، اظهار كوچكى و عجز مى كرد و دست به دامان امام مى شد. در اوایل حكومت خویش به خانه حضرت مى رفت و از آن حضرت مى خواست كه براى طولانى شدن حكومت وى دعا كند. [5]

مقتدر بالله
از خلفاى دوران غیبت صغرى بود. وى برادر مكتفى و اسم او جعفر بن احمد است. در سال 295 هجرى قمرى و در سیزده سالگى به خلافت رسید و در سال 320 هجرى قمرى در سن سى و هشت سالگى در بغداد كشته شد.چون مقتدر در كودكى به خلافت رسید، لذا نتوانست از اقتدار و قدرت مستقلى برخوردار باشد و زنان و غلامان و اطرافیان بر او تسلط كامل داشتند. در زمان خلافت او، وزراى بسیارى بر سر كار آمدند و عوض شدند .سختگیرى و فشار در این دوره نسبت به شیعیان، وابسته و منوط به انتخاب وزراء بود. اگر وزیرى نسبت به شیعیان متمایل بود، فشار و خفقان كمترى به چشم مى خورد. مثلاً در دوران وزارت محمد بن على بن فرات كه متمایل به شیعیان بود، اوضاع سیاسى نسبت به دوستداران اهل بیت مساعد مى شد، ولى وقتى حامد بن عباس به وزارت رسید، حسین بن روح- نائب سوم امام زمان ارواحنا له الفداء- نتوانست به فعالیت خویش ادامه دهد و به صورت مخفیانه زندگى مى كرد.

در سال 312 هجرى قمرى پس ازكشته شدن محمد بن على بن فرات و پسرش، حسین بن روح تا سال 317 هجرى قمرى توسط مقتدر زندانى شد.كشته شدن حلاَج در سال 309 هجرى قمرى به دستور مقتدر بود.

مكتفى بالله
از خلفاى دوران غیبت صغرى بود. اسم او على بن احمد معتضد است .

در همان روز وفات پدرش( معتضد) با او بیعت شد. وقتى به خلافت رسید، بیست و اندى سال داشت.

در سال295 هجرى قمرى در سى و سه سالگى از دنیا رفت و مدت خلافت او حدود شش سال به طول انجامید. او مردى معتدل، خوش رو و داراى ریش انبوه بود .

پی نوشت ها :
[1] مروج الذهب، ج 4 ص 5 شیعه در اسلام، علامه طباطباى، ص 26.

[2] زندگانی نواب خاص امام زمان ارواحنا له الفداء على غفار زاد ه ص 50.
[3] زندگانى نواب خاص امام زمان ارواحنا له الفداء على غفار زاده، ص 49.
[4] زندگانى نواب خاص ا مام زمان ارواحنا له الفداء، على غفارزاده، ص41.
[5] همان

درباره وبلاگ



اینجا آسمان ابری ست
آنجا را نمی دانم
اینجا هوایش بهاری نیست
آنجا را نمی دانم
اینجا عاشقا تنهایند
آنجا را نمی دانم
اینجا دل برای تو تنگ است
آنجا را نمی دانم...

نظرسنجی
به نظر شما چقدر برای واقعه ظهور آماده هستیم؟






نوای مهدوی

این نوا را در وبلاگ خود پخش کنید:

حمایت
آمار وبلاگ
  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • آخرین بازدید :