تبلیغات
آفتاب پنهان - مفاسد آخرالزمان
 
 
صفحه نخست    l    تماس با مدیر    l    نسخه موبایل    RSS    l   
پیوندهای روزانه
  • ویژگی های جامعه منتظر ظهور منجی

    بشر از روزی كه پا به عرصه گیتی نهاده در آرزوی یك زندگی اجتماعی خوش و سعادت‌بخش است، و در راه رسیدن به آن تلاش و كوشش می‌كند و همیشه از جان و دل خواستار یك عصر درخشان و اجتماع صالحی است كه ظلم و تعدّی در آن نباشد....

    ادامه مطلب ...
  • امام ، پناه از شیطان

    یکی از مهم ترین شؤون امام علیه السّلام که تأمین کننده‌ی اساسی ترین نیاز ما به ایشان است، ملجأ و پناه بودن امام علیه السّلام است...

    ادامه مطلب ...
  • عرصه‌های مشترک عامه و خاصه در موضوع مهدویّت

    یکی از موارد اتفاقی بین شیعه و اهل سنّت در قضیه‌ی مهدویّت، اتفاق بر اصل آن است. امت اسلامی ـ به غیر از گروهی اندک از غربزدگان و روشنفکر نمایان مانند احمد امین مصری ـ بر این مسأله اتّفاق دارند که ...

    ادامه مطلب ...
  • زن منتظر و منتظر‌پروری

    در طول تاریخ تشیع، یكی از نقش‌های بی‌بدیل زنان، دفاع از ولایت و تلاش برای حفظ این ارزش الهی بوده است، به ویژه در عصر غیبت كه تقریباً امكان ایفای نقش مردان برای دفاع از ولایت، به سبب اختناق شدید، كم‌رنگ بوده است، زنان، فعالانه برای حفظ فرهنگ مهدویت در جامعه نقش آفرینی كرده‌اند...

    ادامه مطلب ...
  • ما بی صاحب نیستیم !

    آقای شیخ حیدرعلی مدرس اصفهانی فرمود: « یکی از مواقعی که من به حضور مقدس حضرت بقیة الله ارواحنا فداه ( یا یکی از اصحابشان ) مشرف شدم و ایشان را نشناختم، سالی بود که اصفهان بسیار سرد شد و نزدیک پنجاه روز آفتاب دیده نمی شد و مدام برف می بارید. سرما بحدی شد که نهرهای جاری یخ بسته بود. ...

    ادامه مطلب ...
مفاسد آخرالزمان
مفاسدى كه در آستانه انقلاب حضرت مهدى ارواحنا له الفداء فراگیر مى شود، بسیار است. امام صادق علیه السلام در روایتى، نوع مفاسدى كه در آخر الزمان رایج مى شود و بعضى از آن ها جنبه اجتماعى و سیاسى، و بعضى جنبه اخلاقى دارد را پیش بینى كرده است .حضرت مى فرماید:

1. آنگاه كه دیدى حق مرده و اهل حق از میان رفتند.

2. ستم همه جا را فرا گرفته است .

3. قرآن فرسوده شده،و بدعت هایی از روى هوا و هوس در مفاهیم آن آمده است.

4. دین بى محتوا شده، همانند ظرفى كه آن را واژگون مى سازند.

5. اهل باطل بر اهل حق بزرگى مى جویند.

6. و دیدى كه شر آشكار است و از آن نهى نمى شود، و هر كه كار زشت انجام دهد، معذورش مى دارند .

7. فسق آشكار گردیده و مردان به مردان و زنان به زنان اكتفاء مى كنند.

8. شخص مؤمن، سكوت اختیاركرده و سخنش را نمى پذیرند.

9. شخص فاسق دروغ مى گوید، وكسى دروغ و افترایش را بر او باز نمى گرداند.

10. بچه كوچك، مرد بزرگ را خوار می شمارد.

11. پیوند خویشاوندى بریده مى شود.

12. هركه را به كار بد بستایند، خوشحال مى گردد.

13. پسر بچه همان مى كند كه زن مى كند.

14. زنان با زنان تزویج مى نمایند.

15. مداحى و چاپلوسى فراوان شده است .

16. مرد، مال خود را در غیر راه طاعت خدا خرج مى كند و كسى از او جلوگیرى نكند.

17. چون شخص مؤمنى را ببیند ازكوشش و تلاش او به خدا پناه برد.

18. همسایه، همسایه خود را اذیت مى كند و مانعى براى او در این كار نباشد.

19. كافر خوشحال است، از آن چه در مؤمن مى بیند و شاد است از این كه در روى زمین فساد وتباهى بیند.

20. آشكارا شراب بنوشند، و براى نوشیدنش گرد هم آیند، كسانى كه از خداى عزوجل نمى ترسند.

21. امر به معروف كننده خوار است.

22. فاسق در آن چه خدا دوست ندارد، نیرومند و ستوده است.

23. اهل قرآن و هركه آنان را دوست دارد، خوار است.

24. راه خیر بسته شده و راه شر مورد توجه قرارگرفته است.

25. خانه كعبه تعطیل شده و دستور به ترك آن داده مى شود.

26. مرد به زبان مى گوید، آن چه راكه عمل به آن نمى كند.

27. مردان خود را براى استفاده مردان فربه مى كنند و زنان براى زنان.

28. زندگى مرد از پس او اداره مى گردد و زندگى زن از فرج او.

29. زنان مانند مردان براى خود انجمن ها ترتیب مى دهند.

30. در میان فرزندان عباس كارهاى زنانگى آشكار گشته و خود را مانند زنان زینت مى كنند، همان طور كه زن براى جلب نظر شوهرش خود را آرایش مى كند.

31. به مردها پول مى دهند كه با آن ها یا زنانشان عمل نامشروع انجام دهند.

32. شخص متمول از شخص با ایمان عزیزتر است.

33. رباخوارى آشكار است و رباخوار مورد ملامت قرار نمى گیرد.

34. زنها به عمل زنا افتخار مى كنند.

35. زن براى نكاح مردان با شوهر خود همكارى مى كند.

36. بیشتر مردم و بهترین خانه ها آن باشد كه به زنان در هرزگى شان كمك مى كنند.

37. مؤمن به خاطر ایمانش غمناك و پست و خوار مى گردد.

38. بدعت و زنا آشكار مى گردد.

39. مردم به شهادت ناحق اعتماد مى كنند.

40. دستورات دینى طبق تمایلات اشخاص تفسیر مى گردد.

41. حلال تحریم شود و حرام مجاز.

42. مردم چنان در ارتكاب گناه جرى شده اندكه منتظر رسیدن شب نیستند.

43. مؤمن نمى تواند كار بد را نكوهش كند، جز با قلب.

44. مال كلان در راه غضب الهى خرج مى شود.

45. زمامداران به كافران نزدیك مى شوند و از نیكان دورى مى گزینند.

46. والیان در داورى رشوه مى گیرند.

47. پست هاى حساس دولتى به مزایده گذارده مى شود.

48. مردم با محارم خود نزدیكى مى كنند.

49. به تهمت و سوء ظن مرد به قتل مى رسد.

50. مرد به مرد پیشنهاد عمل زشت مى كند و خود و اموالش را در اختیار او مى گذارد.

51. مرد به خاطر آمیزش با زنان مورد سرزنش قرار مى گیرد که چرا با مردان آمیزش نمى كند.

52. مرد از كسب زنش از هرزگى نان مى خورد و آن را مى داند و به آن تن مى دهد.

53. زن بر مرد خود مسلط مى شود، و كارى را كه مرد نمى خواهد انجام مى دهد، و به شوهر خود خرجى می دهد.

54. مرد، زن و كنیزش را براى زنا كرایه مى دهد و به خوراك و نوشیدنى پستى تن در مى دهد.

55. سوگندهاى به ناحق به نام خدا بسیار مى گردد.

56. قمار آشكار مى گردد.

57. شراب را بدون مانع علناً مى فروشند.

58. زنان مسلمان خود را در اختیار كافران مى گذارند.

59. لهو و لعب آشكار مى گردد و كسى كه از كنار آن عبور مى كند از آن جلوگیرى نمى كند و كسى جرأت جلوگیرى را ندارد.

60. مردم شریف را خوار مى كند، كسى كه مردم از تسلط و قدرتش ترس دارند.

61. نزدیك ترین مردم به فرمانروایان كسى است كه به دشنامگویى ما خانواده ستایش شود.

62. هركس ما را دوست دارد، دروغگویش مى دانند و شهادت او را نمى پذیرند.

63. برگفتن حرف زور و ناحق مردم با همدیگر رقابت مى كنند.

64. شنیدن قرآن بر مردم سنگین و گران مى آید و در عوض، شنیدن سخنان باطل بر مردم آسان است.

65. همسایه، همسایه را گرامى مى دارد از ترس زبانش.

66. حدود خدا تعطیل شده و در آن طبق دلخواه خود عمل مى كنند.

67. مساجد طلاكارى مى شود.

68. راستگوترین مردم پیش آن ها، مفتریان دروغگو مى باشند.

69. شر و سخن چینى آشكار مى گردد.

70. ستمكارى شیوع یافته.

71. غیبت را سخن نمكین مى شمارند و مردم همدیگر را بدان مژده مى دهند.

72. براى غیر خدا به حج و جهاد مى روند.

73. سلطان به خاطركافر، مؤمن را خوار مى كند.

74. خرابى و ویرانى بیش از عمرانى و آبادى است.

75. زندگى مرد از كم فروشى اداره مى شود.

76. خونریزى را آسان مى شمارند.

77. مرد براى غرض دنیایى ریاست مى طلبد و خود را به بد زبانى مشهور مى سازد تا از او بترسند و كارها را به او واگذاركنند.

78. نماز را سبك مى شمارند.

79. مرد مال بسیار دارد، ولى از وقتى كه آن را پیدا كرده زكات آن را نپرداخته است.

80. قبر مرده ها را مى شكافند و آن ها را مى آزارند و كفن هایشان را مى فروشند.

81. آشوب بسیار مى شود.

82. مرد روز خود را به نشئه شراب به شب مى برد و شب را به مستى صبح مى كند.

83. با حیوانات عمل زشت انجام مى دهند.

84. حیوانات همدیگر را مى درند.

85. مرد به مصلى مى رود، ولى چون بر مى گردد جامه در تن ندارد.

86. دل مردم سخت و چشمان شان خشك شده و یاد خدا بر آنان سنگین مى آید.

87. كسب هاى حرام شیوع یافت و بر سر آن رقابت مى كنند.

88. نماز خوان براى ریا و خود نمابى نماز مى خواند.

89. فقیه براى غیر دین فقه مى آموزد و دنیا و ریاست طلب مى كند.

90. مردم دور كسى را گرفته اند كه قدرت دارد.

91. هركس روزى حلال مى جوید، مورد سرزنش قرار مى گیرد و جوینده حرام، مورد ستایش و تعظیم است.

92. در مكه و مدینه كارهایى مى كنند كه خداوند دوست ندارد و كسى هم نیست كه مانع شود و هیچ كسى آن ها را از این اعمال زشت باز نمى دارد.

93. آلات لهو و لعب حتى در مكه و مدینه آشكار مى گردد.

94. مرد سخن حق مى گوید و امر به معروف و نهى از منكر مى كند دیگران او را نصیحت مى كنند و مى گویند: این كار برتو لازم نیست.

95. مردم به همدیگر نگاه مى كنند و به مردم بدكار اقتداء مى نمایند.

96. راه خیر به كلى خالى است و كسى از آن راه نمى رود.

97. مرده را به مسخره مى گیرند و كسى براى مرگ او غمگین نمى شود.

98. هر سال بدعت و شرارت بیشتر مى شود.

99. مردم و انجمن ها پیروى نمى كنند مگر از توانگران.

100. به فقیر چیزى مى دهند، در حالى كه به او مى خندند و براى غیر خدا به او ترحم مى نمایند.

101. نشانه هاى آسمانى پدید مى آید، ولى كسى از آن هراس ندارد.

102. مردم در حضور جمع، همانند بهائم مرتكب اعمال جنسى مى شوند و هیچكس از ترس، كار زشت را انكار نمى كند.

103. مرد در غیر اطاعت خدا زیاد خرج مى كند، ولى در مورد اطاعت خدا از كم هم دریغ مى ورزد.

104. آزار به پدر و مادر آشكار مى گردد و مقام آن ها را سبك مى شمارند و حال آن ها در پیش فرزند از همه بدتر باشد، و از اینكه به آن ها افترا زده شود، خوشحال مى شوند.

105. زنها بر حكومت غالب گشته و پست هاى حساس را قبضه مى كنند، و كارى پیش نمى رود، جز آن چه طبق دلخواه آنان باشد.

106. پسر به پدر خود افتراء مى زند و به پدر و مادر خود نفرین مى كند و از مرگشان خوشحال مى شود.

107. اگر روزى بر مردى بگذرد كه در آن روز گناهى بزرگ مرتكب نشده باشد، مانند هرزگى یاكم فروشى یا انجام كار حرام یا میخوارگى، آن روز غمگین است و خیال مى كند كه روزش به هدر رفته و عمرش در آن روز بى خود تلف شده است .

108. سلطان مواد غذایى را احتكار مى كند.

109. حق خویشاوندان پیامبر خمس به ناحق تقسیم مى شود و بدان قمار بازى مى كنند و میخوارگى مى نمایند.

110. با شراب مداوا مى كنند و بدان بهبودى مى جویند.

111. مردم در مورد ترك امر به معروف و نهى از منكر و بى عقیدگى یكسان مى شوند.

112. منافقان و اهل نفاق سر و صدایى دارند و اهل حق بى سر و صدا و خاموشند.

113. براى اذان گفتن و نماز خواندن مزد مى گیرند.

114. مسجدها پر است از كسانى كه ترس از خدا ندارند و براى غیبت و خوردن گوشت اهل حق به مسجد مى آیند و در مساجد، از شراب مست كننده توصیف مى كنند.

115. شخص مست كه از خرد تهى گشته بر مردم پیش نمازى مى كند و به مستى او ایراد نمى گیرند و چون مست گردد، گرامیش مى دارند.

116. هركه مال یتیمان را بخورد، شایستگى او را مى ستایند.

117. قضات به خلاف دستور خدا داورى مى كنند.

118. زمامداران از روى طمع خیانتكاران را امین خود مى سازند.

119. میراث یتیمان را فرمانروایان به دست افراد بدكار و بى باك نسبت به خدا داده اند، از آن ها حق و حساب مى گیرند و جلوى آن ها را رها مى سازند تا هر چه مى خواهند انجام دهند.

120. بر فراز منبرها مردم را به پرهیزكارى دستور مى دهند، ولى خود گوینده به آن دستور عمل نمى كند.

121. وقت نمازها را سبك مى شمارند.

122. صدقه به وساطت دیگران به اهل آن مى دهند و به خاطر رضاى خدا نمى دهند، بلكه از روى درخواست مردم و اصرار آن ها مى پردازند.

123. تمام هَم و غم مردم شكم و عورتشان است. باكى ندارند كه چه بخورند و با چه آمیزش كنند.

124. دنیا به آن ها روى آورده است.

125. نشانه هاى حق مندرس گشته است.

امام صادق علیه السلام پس از پیش بینى این حوادث خطاب به راوى فرمود: در چنین موقعى مواظب خود باش. نجات خود را از خداوند بخواه فرج نزدیك است و بدان كه مردم با این نافرمانى ها مستحق عذابند. اگر عذاب بر آن ها فرود آمد و تو در میان آن ها بودى، باید به سوى رحمت حق بشتابى تا از كیفرى كه آن ها به واسطه سرپیچى از فرمان خدا مى بینند، بیرون بیایى. بدان كه خداوند پاداش نیكوكاران را ضایع نمى گرداند و اِن رحمة الله قریب من المحسنین. [1]

پی نوشت ها :
[1] روضه كافى حدیث 7، ص 36 و 42 بحارالانوار ج 52 ص 254-260.


درباره وبلاگ



اینجا آسمان ابری ست
آنجا را نمی دانم
اینجا هوایش بهاری نیست
آنجا را نمی دانم
اینجا عاشقا تنهایند
آنجا را نمی دانم
اینجا دل برای تو تنگ است
آنجا را نمی دانم...

نظرسنجی
به نظر شما چقدر برای واقعه ظهور آماده هستیم؟






نوای مهدوی

این نوا را در وبلاگ خود پخش کنید:

حمایت
آمار وبلاگ
  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • آخرین بازدید :