تبلیغات
آفتاب پنهان - ثائر خون حسین و شهیدانى كه با آن حضرت بوده ‏اند
 
 
صفحه نخست    l    تماس با مدیر    l    نسخه موبایل    RSS    l   
پیوندهای روزانه
  • ویژگی های جامعه منتظر ظهور منجی

    بشر از روزی كه پا به عرصه گیتی نهاده در آرزوی یك زندگی اجتماعی خوش و سعادت‌بخش است، و در راه رسیدن به آن تلاش و كوشش می‌كند و همیشه از جان و دل خواستار یك عصر درخشان و اجتماع صالحی است كه ظلم و تعدّی در آن نباشد....

    ادامه مطلب ...
  • امام ، پناه از شیطان

    یکی از مهم ترین شؤون امام علیه السّلام که تأمین کننده‌ی اساسی ترین نیاز ما به ایشان است، ملجأ و پناه بودن امام علیه السّلام است...

    ادامه مطلب ...
  • عرصه‌های مشترک عامه و خاصه در موضوع مهدویّت

    یکی از موارد اتفاقی بین شیعه و اهل سنّت در قضیه‌ی مهدویّت، اتفاق بر اصل آن است. امت اسلامی ـ به غیر از گروهی اندک از غربزدگان و روشنفکر نمایان مانند احمد امین مصری ـ بر این مسأله اتّفاق دارند که ...

    ادامه مطلب ...
  • زن منتظر و منتظر‌پروری

    در طول تاریخ تشیع، یكی از نقش‌های بی‌بدیل زنان، دفاع از ولایت و تلاش برای حفظ این ارزش الهی بوده است، به ویژه در عصر غیبت كه تقریباً امكان ایفای نقش مردان برای دفاع از ولایت، به سبب اختناق شدید، كم‌رنگ بوده است، زنان، فعالانه برای حفظ فرهنگ مهدویت در جامعه نقش آفرینی كرده‌اند...

    ادامه مطلب ...
  • ما بی صاحب نیستیم !

    آقای شیخ حیدرعلی مدرس اصفهانی فرمود: « یکی از مواقعی که من به حضور مقدس حضرت بقیة الله ارواحنا فداه ( یا یکی از اصحابشان ) مشرف شدم و ایشان را نشناختم، سالی بود که اصفهان بسیار سرد شد و نزدیک پنجاه روز آفتاب دیده نمی شد و مدام برف می بارید. سرما بحدی شد که نهرهای جاری یخ بسته بود. ...

    ادامه مطلب ...
ثائر خون حسین و شهیدانى كه با آن حضرت بوده ‏اند
در مجمع البحرین آمده: ثائر كسى است كه بر هیچ وضعى قرار و آرام نمى‏ گیرد تا این‏كه خون‏ بهاى خویش را بگیرد. [1]

و در زیارت عاشورا مى ‏خوانیم: پس از خداوندى كه مقام تو را گرامى داشته و مرا به واسطه دوستى تو عزّت و كرامت بخشیده درخواست مى ‏كنم كه: خونخواهىِ تو را به یارىِ امامى یارى شده از خاندان محمد صلى الله علیه وآله وسلم به من روزى گرداند.

و در بحار به نقل از غیبت نعمانى از حضرت امام باقر علیه السلام در وصف امام قائم ارواحنا له الفداء آمده: كار او به جز كشتن نیست، كسى [از مخالفین حقّ ] را باقى نمى‏ گذارد.[2]

و عیّاشى در تفسیر آیه: وَمَنْ قُتِلَ مَظْلُوماً فَقَدْ جَعَلْنا لِوَلِیِّهِ سُلْطاناً فَلا یُسْرِفْ فِی القَتْلِ إِنَّهُ كانَ مَنْصُوراً [3] و هر آن‏كه مظلوم كشته شود، البته ما براى ولىّ او تسلط و حكومت قرار داده‏ ایم، پس در كشتن اسراف نكند كه او یارى شده است. به روایت سلام بن المستنیر از امام باقر علیه السلام آورده است كه فرمود: او حسین بن على ‏علیهما السلام است كه مظلوم كشته شده و ما اولیاى او هستیم، هنگامى كه قائم ما بپاخیزد به خونخواهى حسین ‏علیه السلام مى ‏پردازد، پس آن قدر مى‏ كشد تا جایى كه گفته مى ‏شود: در كشتن اسراف كرد.[4]

و نیز آن حضرت فرموده: مقتول حسین ‏علیه السلام است و ولىّ او قائم‏ ارواحنا له الفداء مى ‏باشد و اسراف در قتل، آن است كه: غیر قاتل او را بكشد (او منصور است) زیرا كه از دنیا نمى ‏رود تا این‏كه به وسیله مردى از آل رسول‏ علیهم السلام نصرت و پیروزى مى ‏یابد كه زمین را از قسط و عدل پر كند، هم‏چنان كه از ظلم و جور پر شده باشد.

و در روایت دیگرى در كافى از حضرت صادق ‏علیه السلام راجع به همین آیه آمده است: درباره حسین‏ علیه السلام نازل شده، اگر اهل زمین به خاطر او كشته شوند اسراف نیست. [5]

و در كتاب علل الشرایع از حضرت باقر علیه السلام منقول است كه فرمود: هنگامى كه جدّم حسین ‏علیه السلام كشته شد، فرشتگان به درگاه خداوند - عزّوجلّ - صدا به گریه و ناله بلند كردند و عرضه داشتند: الاها! صاحب اختیارا! آیا غفلت مى‏ ورزى از كسى كه برگزیده تو و فرزند برگزیده ‏ات و بهترین خلق را به قتل رسانیده است؟

پس خداوند - عزّوجلّ - به آن‏ها وحى فرمود كه: اى ملائكه من! آرام باشید، به عزّت و جلالم سوگند كه حتماً از آن‏ها انتقام خواهم گرفت، هرچند پس از مدت‏ها باشد. سپس خداوند - عزّوجلّ - براى فرشتگان از روى امامان از فرزندان حسین پرده برداشت، ملائكه خوشحال شدند و متوجّه شدند كه یكى از آن‏ها ایستاده نماز مى‏ خواند، خداوند فرمود: به این قائم، از آن‏ها انتقام مى ‏گیرم. ؟[6]

و در كافى از حضرت صادق‏ علیه السلام روایت است كه فرمود: وقتى حسین‏ علیه السلام كشته شد، آسمان‏ها و زمین و آنچه در آن‏ها است ناله كردند و گفتند: پروردگارا! به ما اجازه بده كه خلایق را نابود سازیم و بار دیگر زمین تجدید گردد كه حرمت تو را حلال دانسته و برگزیده ات را به قتل رسانیده ‏اند. پس خداوند به آن‏ها وحى فرمود كه: اى فرشتگان؛ و اى آسمان‏هاى من؛ و اى زمین من! آرام گیرید. سپس یكى از حجاب‏ها را برداشت، به ناگاه پشت آن محمد صلى الله علیه وآله وسلم و دوازده وصىّ او مشاهده شدند و دست فلانى، قائم از آن‏ها را گرفت و فرمود: اى فرشتگانم؛ و اى آسمان‏هایم؛ و اى زمین من! با این یارى خواهم جست. سه مرتبه این خطاب را فرمود. [7]

و در غایة المرام محدث جلیل سید هاشم بحرانى از طریق عامّه در حدیث معراج چنین آمده: خداوند تعالى فرمود: اى محمد! آیا دوست دارى آنان را ببینى؟ گفتم: آرى، پروردگارا. خداوند فرمود: به سمت راست عرش روى گردان. چون روى به آن سوى کردم به ناگاه دیدم على و فاطمه و حسن و حسین و على بن الحسین و محمد بن على و جعفر بن محمد و موسى بن جعفر و على بن موسى و محمد بن على و على بن محمد و حسن بن على و مهدى‏ ارواحنا له الفداء غرق در نور ایستاده، نماز مى ‏خوانند، و او - یعنى مهدى‏ ارواحنا له الفداء - در میان آن‏ها همچون ستاره درخشانى بود. خداوند فرمود: اینان حجّت‏ها هستند و او ثائر از عترت تو است، به عزّتم سوگند او حجّت ثابت براى دوستانم و انتقام گیرنده از دشمنانم است. [8]

و در بحار در وصف اصحاب حضرت قائم‏ ارواحنا له الفداء از حضرت صادق‏ علیه السلام روایت است كه فرمود: گویا كه دلهایشان به سان قطعه‏ اى از آهن است كه هیچ گونه شكى درباره خداوند در آن راه ندارد، از سنگ سخت‏ تر، كه اگر بر كوه ‏ها حمله برند، آن‏ها را از جاى بركنند، با پرچم‏ هاى خویش به هیچ شهرى روى نیاورند مگر این‏كه آن را خراب كنند، گویى كه بر اسب‏ هایشان عقاب‏ها نشسته ‏اند، به زین اسب امام‏ علیه السلام دست مى ‏كشند و تبرك مى ‏جویند، و پیرامون حضرتش حلقه مى‏زنند. در جنگ‏ها با جانبازى، آن بزرگوار را یارى مى‏ كنند و آنچه مى ‏خواهد انجام مى ‏دهند. در میان آنان مردانى هستند كه شب‏ها خواب ندارند. در نمازشان زمزمه‏ اى دارند همچون زمزمه زنبور عسل. شب را با عبادت به صبح مى ‏رسانند و صبحگاهان بر اسب‏هایشان آماده ‏اند، شب‏ها پارسا و روزها شیرند. آنان از آن حضرت فرمانبردارند، مانند كنیز نسبت به ارباب خود. همچون چراغ‏ ها روشنند و دلهایشان نورانى است و از خشیت الهى لرزان. از خداوند شهادت درخواست مى‏ كنند و آرزو دارند كه در راه خدا كشته شوند، شعارهایشان « یا لثارات الحسین »؛ (خونخواهى حسین‏ علیه السلام) مى ‏باشد.هرگاه به سویى حركت كنند به مقدار یك ماه رعب و بیم بیشتر از آن‏ها مى‏ رود، به سوى مولاى خود مى ‏شتابند، خداوند توسط ایشان امام حقّ را یارى مى ‏كند. [9]

و نیز از آن حضرت منقول است كه فرمود: هرگاه قائم‏ ارواحنا له الفداء خروج كند، نوادگان كشندگان حسین ‏علیه السلام را به قتل خواهد رساند. [10]

البته در حدیثى از حضرت رضا علیه السلام علّت این امر را رضایت آن‏ها نسبت به كارهاى پدرانشان دانسته و این‏كه آن‏ها افتخار هم مى ‏كنند و هر كس به چیزى راضى باشد مانند آن است كه آن را انجام داده باشد.

و در كتاب المحجّة فیما نزل فى القائم الحجّة این كتاب به قلم همین مترجم به نام سیماى حضرت مهدى ارواحنا له الفداء در قرآن بارها منتشر شده است. از امام صادق ‏علیه السلام درباره آیه: وَمَنْ قُتِلَ مَظْلُوماً...[11] آمده كه این آیه درباره حسین‏ علیه السلام نازل شده، اگر ولىّ او اهل زمین را بكشد اسراف نكرده است، و ولىّ او قائم ‏علیه السلام است. [12]

پی نوشت ها :
[1] مجمع البحرین: 234/3 و 235.

[2] بحار الانوار: 231/52.
[3] سوره اسراء، آیه 33.
[4] تفسیر العیّاشى: 290/2.
[5] روضه كافى: 255/8.
[6] علل الشرایع: 160.
[7] كافى: 534/1.
[8] غایة المرام: 194.
[9] بحار الانوار: 308/52.
[10] بحار الانوار: 313/52.
[11] سوره اسراء، آیه 33.
[12] المحجة: 127.

درباره وبلاگ



اینجا آسمان ابری ست
آنجا را نمی دانم
اینجا هوایش بهاری نیست
آنجا را نمی دانم
اینجا عاشقا تنهایند
آنجا را نمی دانم
اینجا دل برای تو تنگ است
آنجا را نمی دانم...

نظرسنجی
به نظر شما چقدر برای واقعه ظهور آماده هستیم؟






نوای مهدوی

این نوا را در وبلاگ خود پخش کنید:

حمایت
آمار وبلاگ
  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • آخرین بازدید :