تبلیغات
آفتاب پنهان - بسیار لعنت كردن بر بنى أُمیّه در آشكار و پنهان
 
صفحه نخست          تماس با مدیر            نسخه موبایل                RSS                  
دوستان
بسیار لعنت كردن بر بنى أُمیّه در آشكار و پنهان
در مجالس و منابر در صورتى كه ترس و تقیّه در كار نباشد، و دلیل بر این‏كه این كار از امورى است كه مایه تقرُّب به مولایمان‏ مى ‏باشد اضافه بر این‏كه این از بهترین و محبوب‏ترین و مهم‏ترین اعمال است - روایتى است كه شیخ صدوق‏ رحمه الله در كتاب خصال از امیرالمؤمنین ‏علیه السلام در ذكر مناقب هفتادگانه ‏اش فرموده: و امّا پنجاه و چهارم: پس به درستى كه من شنیدم رسول خدا صلى الله علیه وآله و سلم مى‏ فرمود: اى على؛ بنى أُمیّه تو را لعنت خواهند كرد، و فرشته‏ اى به شمار هر لعنت آنان، هزار لعنت برایشان بر مى ‏گرداند، پس هرگاه قائم‏ ارواحنا له الفداء بپاخیزد چهل سال آن‏ها را لعنت خواهد كرد... [1]

مى‏ گویم: پوشیده نماند كه منظور از چهل سال لعنت كردن، امر فرمودن آن حضرت‏ به شیعیان و پیروانش به لعنت كردن بنى امیّه در همه بلاد و آبادى ‏ها، در منابر و مجامع مى ‏باشد، و شیوع یافتن آن در میان مردم در آن مدت است، همان‏گونه كه بنى امیّه - لعنهم اللَّه تعالى - در زمان تسلُّط یافتنشان از روى عناد با امیرالمؤمنین ‏علیه السلام این كار را كردند، پس كار حضرت قائم‏ ارواحنا له الفداء كیفر اعمال آن‏ها در این دنیا است، و اگر منظور این بود كه خود آن حضرت به تنهایى بنى امیه را لعنت مى‏ كند، محدود به مدّت معیَّن نبود، و به زمان ظهور آن حضرت‏ اختصاص نمى ‏یافت، زیرا كه آن بزرگوار در همه عمرش آنان را لعنت مى ‏كند.

حاصل این‏كه این حدیث شریف بر فضیلت بسیار در اهتمام ورزیدن و زیاد لعنت كردن بنى‏ امیّه دلالت دارد، و این‏كه این كار از جمله امورى است كه به وسیله آن‏ها به حضرت صاحب الأمر ارواحنا له الفداء مى‏ یابند، پس شایسته است كه مؤمن بر این كار اهتمام و مواظبت داشته باشد، به خصوص در اول هر صبح و شام و در تعقیب نمازها و سایر اوقات و احوال برآن مداومت كند و شاهد بر آنچه یاد كردیم روایتى است كه شیخ طوسى به سند خود از حضرت امام باقرعلیه السلام آورده كه فرمود: هرگاه نماز واجبى را به پایان بردى، جز با لعنت كردن بنى‏امیّه از جاى خود حركت مكن. [2]

و از جمله امورى كه دلالت دارد بر این‏كه لعنت كردن بنى امیّه و سایر دشمنان ائمه ‏علیهم السلام از اقسام یارى نمودن اما به وسیله زبان است، در تفسیر امام عسكرى ‏علیه السلام آمده كه: شخصى به امام صادق ‏علیه السلام عرضه داشت: اى زاده رسول خدا صلى الله علیه وآله وسلم، من عاجزم كه با بدنم شما را یارى نمایم، و به غیر از بیزارى جُستن از دشمنانتان و لعنت كردن بر آنان كارى از دستم بر نمى‏ آید، وضع من چگونه است؟ امام صادق‏ علیه السلام به او فرمود: پدرم برایم حدیث گفت از پدرش از جدّش از رسول خداصلى الله علیه وآله وسلم كه فرمودند: هر كس از یارى كردن ما اهل البیت ناتوان باشد، و در خلوت‏ هایش دشمنان ما را لعنت نماید، خداوند صدایش را به همه فرشتگان از زمین تا عرش خواهد رسانید، پس هرچه این شخص دشمن ما را لعنت نماید او را همراهى نموده و به هر كس لعنت فرستد آن‏ها نیز لعنت فرستند، سپس باز هم بیفزایند، پس عرضه مى ‏دارند: بار خدایا بر این بنده ‏ات درود فرست كه آنچه در توان داشت نثار نمود، و چنانچه مى‏ توانست بیش از این مى ‏كرد. پس از سوى خداى تعالى ندا مى ‏رسد: به درستى كه من دعایتان را اجابت نمودم و ندای‏تان را شنیدم، و به روح او در میان ارواح درود فرستادم، و او را نزد خود از برگزیدگان نیكوكار قرار دادم. همه این‏ها اضافه بر آن است كه موالات و پیروى از امامان‏ علیهم السلام جز با بیزارى جستن و لعنت كردن دشمنانشان حاصل نمى ‏گردد، و بدون تردید بنى امیّه از دشمنان ایشان هستند، و نسبت به امامان‏ علیهم السلام و دوستانشان چه ظلم‏ها و كشتارها كردند، و چه آزارها در حق ایشان روا داشتند، پس تا زمین و آسمان برپاست لعنت خداوند بر آنان باد.

توجه: مقتضاى آنچه دانستى - از مطالبى كه آوردیم و مطالبى كه یاد ننمودیم - مانند فرموده امام‏: وَلَعَنَ اللَّهُ بَنِى أُمَیَّةَ قاطبةٍ؛ خداوند همه بنى امیه را لعنت كند. آن است كه لعنت بر همه بنى امیه عمومیّت دارد، با این‏كه علماى ما در میان دوستان و خواصّ امامان‏ علیهم السلام عدّه ‏اى را یاد كرده ‏اند كه نسبشان به بنى امیّه منتهى مى ‏شود، و بدون تردید لعنت كردن مؤمنان دوستدار ائمه طاهرین‏ علیهم السلام حرام است، و خداى عز و جل فرموده: وَلَا تَزِرُ وَازِزَةً وِزرَ أُخْرَى؛ [3] و هیچ نَفْسى بار دیگرى را بر دوش نگیرد.

و خداى تبارك و تعالى فرموده است: كُلُّ امْرِىٍ بِما كَسَبَ رَهینٌ؛ [4] هر كس در گروه عملى است كه بر خود اندوخته است. در توجیه این اشكال و جمع بین دو دلیل وجوهى ذكر كرده ‏اند كه خالى از مناقشه نیست، و به نظر من اظهر آن است كه گفته شود: منظور از بنى امیّه هر آن كسى است كه شیوه آن‏ها در پیش گرفته و در دشمنى با امیرالمؤمنین و ائمه طاهرین و دوستان ایشان از آن‏ها پیروى كرده باشد، خواه از این تیره باشد و یا از تیره‏ ها و طوایف دیگر. چون هر كس شیوه آن‏ها را پیش گیرد از آن‏ها به شمار مى ‏آید، و گِلش از گِل آن‏ها سرشته شده است، هرچند كه در نَسَب ظاهرى از آن‏ها محسوب نگردد.

و هر آن‏كه ولاى امیرالمؤمنین و ائمه طاهرین‏ علیهم السلام را دارا باشد از ایشان است، از هر تیره و طایفه‏ اى كه باشد. و دلیل بر آنچه یاد كردیم فرموده خداى عز و جل است كه:

وَنادى نُوحٌ رَبَّهُ فَقالَ رَبِّ إِنَّ ابْنِی مِنْ أَهْلِی وَإِنَّ وَعْدَكَ الحَقُّ وَأَنْتَ أَحْكَمُ الحاكِمِینَ . قالَ یا نُوحُ إِنَّهُ لَیْسَ مِنْ أَهْلِكَ؛ [5] و نوح به درگاه پروردگار خویش عرضه داشت پروردگارا فرزند من از اهل بیت من است و وعده عذاب تو هم حتمى است كه قادرترین حكم فرمایانى، خداوند به نوح خطاب فرمود: اى نوح او هرگز با تو اهلیّت ندارد. و حدیث نبوى است كه پیغمبر اكرم ‏صلى الله علیه وآله وسلم فرمودند: سلمان از ما اهل البیت است. و فرموده امامان ‏علیهم السلام: شیعیان ما از ما هستند و به ما بر مى‏ گردند. و در تفسیر برهان و غیر آن از عمر بن یزید ثقفى آمده كه گفت: حضرت امام صادق‏ علیه السلام به من فرمود: اى پسر یزید تو به خدا سوگند از ما اهل البیت هستى، عرضه داشتم : فدایت شوم از آل محمد صلی الله علیه و آله و سلم ؟ فرمود: آری به خدا سوگند، عرض كردم :‌از خودشان فدایت گردم؟ فرمود: آری به خدا از خودشان ، ای عمر آیا در كتاب خدای عز و جل نخوانده ای : ان أولی الناس بابراهیم للذین اتبعوه و هذا النبی و الذین آمنوا و الله ولی المؤمنین ؛ [6] همانا نزدیكترین مردم به ابراهیم كسانی هستند كه از او پیروی كنند و این پیغمبر وا متش كه اهل ایمانند، و خداوند دوستدار مؤمنین است.

و آیا فرموده خداوند عز اسمه را نخوانده ای : فمن تبعنی فانه منی و من عصانی فانك غفور رحیم؛ [7] پس هر كس در راه توحید و خداپرستی پیرو من باشد او از من است و هر كه مخالفت من كند و راه شرك و عصیان پوید اختیارش با تو است كه تو خدای بخشنده و مهربانی. و در این معنی روایات بسیاری هست ، و آنچه یاد كردیم برای أهل بصیرت كافی است.

پی نوشت ها :
[1] خصال، 579/2، باب السبعین، ح 1.

[2] تهذیب، 109/2، ح 179.
[3] سوره انعام، آیه 164.
[4] سوره طور، آیه 21.
[5] سوره هود، آیه 45.
[6] تفسیر البرهان، 1/ 290 و سوره آل عمران آیه 68.
[7] سوره ابراهیم آیه 36.

هوای دل



اینجا آسمان ابری ست
آنجا را نمی دانم
اینجا هوایش بهاری نیست
آنجا را نمی دانم
اینجا عاشقا تنهایند
آنجا را نمی دانم
اینجا دل برای تو تنگ است
آنجا را نمی دانم...
کتابنامه

کتاب «مهدیان دروغین» تألیف حجت‌الاسلام رسول جعفریان منتشر و روانه بازار شد. دانشیار دانشگاه تهران در این کتاب به تقسیم حوزه‌های مختلف جغرافیایی دنیای اسلام پرداخته و مهدیان دروغین در مناطق و دوره‌های مختلف تاریخ را معرفی کرده است.

نظرسنجی
به نظر شما چقدر برای واقعه ظهور آماده هستیم؟







دیگر امکانات



این نوا را در وبلاگ خود پخش کنید:

شمارنده
  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :