تبلیغات
آفتاب پنهان - تصمیم قلبى بر یارى كردن آن جناب در زمان حضور و ظهور او
 
 
صفحه نخست    l    تماس با مدیر    l    نسخه موبایل    RSS    l   
پیوندهای روزانه
  • ویژگی های جامعه منتظر ظهور منجی

    بشر از روزی كه پا به عرصه گیتی نهاده در آرزوی یك زندگی اجتماعی خوش و سعادت‌بخش است، و در راه رسیدن به آن تلاش و كوشش می‌كند و همیشه از جان و دل خواستار یك عصر درخشان و اجتماع صالحی است كه ظلم و تعدّی در آن نباشد....

    ادامه مطلب ...
  • امام ، پناه از شیطان

    یکی از مهم ترین شؤون امام علیه السّلام که تأمین کننده‌ی اساسی ترین نیاز ما به ایشان است، ملجأ و پناه بودن امام علیه السّلام است...

    ادامه مطلب ...
  • عرصه‌های مشترک عامه و خاصه در موضوع مهدویّت

    یکی از موارد اتفاقی بین شیعه و اهل سنّت در قضیه‌ی مهدویّت، اتفاق بر اصل آن است. امت اسلامی ـ به غیر از گروهی اندک از غربزدگان و روشنفکر نمایان مانند احمد امین مصری ـ بر این مسأله اتّفاق دارند که ...

    ادامه مطلب ...
  • زن منتظر و منتظر‌پروری

    در طول تاریخ تشیع، یكی از نقش‌های بی‌بدیل زنان، دفاع از ولایت و تلاش برای حفظ این ارزش الهی بوده است، به ویژه در عصر غیبت كه تقریباً امكان ایفای نقش مردان برای دفاع از ولایت، به سبب اختناق شدید، كم‌رنگ بوده است، زنان، فعالانه برای حفظ فرهنگ مهدویت در جامعه نقش آفرینی كرده‌اند...

    ادامه مطلب ...
  • ما بی صاحب نیستیم !

    آقای شیخ حیدرعلی مدرس اصفهانی فرمود: « یکی از مواقعی که من به حضور مقدس حضرت بقیة الله ارواحنا فداه ( یا یکی از اصحابشان ) مشرف شدم و ایشان را نشناختم، سالی بود که اصفهان بسیار سرد شد و نزدیک پنجاه روز آفتاب دیده نمی شد و مدام برف می بارید. سرما بحدی شد که نهرهای جاری یخ بسته بود. ...

    ادامه مطلب ...
تصمیم قلبى بر یارى كردن آن جناب در زمان حضور و ظهور او
بر این مطلب دلالت مى ‏كند - اضافه بر این‏كه این امر از لوازم ایمان و نشانه ‏هاى یقین است - آنچه روایت شده در فضیلت نیّت خیر و تصمیم داشتن بر انجام كار نیك، و این‏كه براى هر كسى همان است كه نیّت كرده و روایات دیگرى كه بر محبّ رهرو پوشیده نیست. و نیز بر آن دلالت دارد فرمایش مولاى متَّقیان امیرالمؤمنین على ‏علیه السلام كه در نهج البلاغه روایت آمده كه: در جاى خود قرار گیرید، و بر بلا و سختى صبر كنید، و دست‏ ها و شمشیرهاى خود را در پى هوس‏ هایى كه بر زبان مى‏ رانید به حركت نیاورید، و در آنچه خداوند آن را زود برا‏تان نیاورده شتابزدگى مكنید، كه هر یك از شما هرگاه حق پروردگار و حق رسول خداصلى الله علیه وآله وسلم و خاندان او را شناخته باشد چنانچه بر رختخواب خود بمیرد، شهید مرده است، و پاداش او با خدا است، و شایستگى ثواب عمل صالحى را كه در نیتش بوده خواهد یافت، و این نیت به جاى شمشیر كشیدن او خواهد بود، و به درستى كه هر چیزى را مدت و زمان معیّنى هست. [1]

و بر این مطلب دلالت دارد آنچه ثقة الاسلام محمد بن یعقوب كلینى در روضه كافى به سند خود از عبدالحمید واسطى آورده كه گفت: به حضرت ابوجعفر امام باقرعلیه السلام عرضه داشتم: اصلحك اللَّه؛ به درستى كه ما در انتظار این امر بازارهایمان را ترك گفتیم تا جایى كه بیم آن مى ‏رود كه بعضى از ما به گدایى افتند! حضرت‏ فرمود: اى عبدالحمید آیا مى ‏پندارى هر كس خودش را در راه خداوند وقف كرد، خداوند برایش راه درآمدى قرار نخواهد داد؟ چرا به خداى سوگند كه خداوند براى او گشایشى پیش خواهد آورد، خداوند رحمت آرد بر بنده ‏اى كه امر ما را إحیا نماید. عرض كردم: اصلحك اللَّه، این مُرجئَه [2] مى‏ گویند: بر ما باكى نیست كه بر آنچه از معتقدات هستیم باشیم، تا هرگاه كه آنچه شما مى‏ گویید فرا رسد پس ما و شما یكسان مى‏ شویم، فرمود: اى عبدالحمید آن‏ها راست گفته ‏اند، هر كس توبه كند خداوند توبه‏اش را مى ‏پذیرد و هر كس از روى نفاق و دورویى عمل كند خداوند بینى ‏اش را به خاك بمالد، و هر كس امر ما را إفشا سازد خداوند خونش را هدر مى‏ دهد، و چنین افرادى را خداود بر اسلام ذبح خواهد كرد، همچنان كه قصّاب گوسفندش را سر مى ‏بُرَد.

راوى گوید: عرضه داشتم: پس در آن روز ما و مردم در آن مساوى هستیم؟ فرمود: خیر، شما اركان زمین و فرمانروایان آن خواهید بود، در دین ما جز این نیست.

عرض كردم: اگر پیش از آن‏كه قائم‏ ارواحنا له الفداء را درك كنم بمیرم چه؟ فرمود: به درستى كه هر كس از شما نظرش این باشد كه: هرگاه قائم آل محمدصلى الله علیه وآله وسلم را دریابد او را یارى خواهد كرد، مانند كسى كه در حضور او با شمشیر خود جهاد كرده باشد، اینكه حضرت فرموده: و شهادت در ركاب آن حضرت دو شهادت است« دو معنى را محتمل است:

یكى اینكه در ركاب آن جناب خداى تعالى ثواب دو شهید عطا مى ‏فرماید: یكى ثواب شهادت و دیگر ثواب تصمیم داشتن بر یارى آن حضرت.

احتمال دوم: اینكه شهید در ركاب آن جناب بهتر از شهداى در خدمت دیگران است، لذا خداوند به كسى كه در ركاب آن جناب شهید شده ثواب دو شهادت در خدمت امامان دیگرعلیهم السلام را عطا مى‏كند، به خاطر حكمت‏ هایى كه بر ما پوشیده است، و اللَّه العالم. [3] و شهادت در ركاب آن حضرت دو شهادت است. [4]

نیز بر این مقصود دلالت مى ‏كند آنچه سید نعمت اللَّه جزائرى ‏رحمه الله در كتاب شرح صحیفه سجادیه به طور مرسل روایت آورده، عبارت سید جزائرى این است: امام صادق ‏علیه السلام فرمود: من خودم را از شهداى كربلا بیرون نمى‏ دانم، و ثوابم را كم‏تر از آنان نمى ‏شمارم، زیرا كه در نیّت من یارى دین و كمك به جدم حسین‏ علیه السلام هست اگر آن روز را درك مى‏ كردم، و هم‏چنین شیعیان ما شهیدانند هر چند كه در رختخواب‏هاى‏ شان بمیرند. و آن حضرت‏ شیعیان را از الحاح كردن بر ظهور صاحب الزمان و كشف احوال او نهى مى ‏نمود و مى ‏فرمود: به خاطر نیّت‏ هایتان ثواب كسى را دارید كه در خدمت آن حضرت شهید شود هر چند كه بر خوابگاه‏ هایتان بمیرید. [5]

و از شواهد این معنى و تأكید آن است روایتى كه ثقة الاسلام كلینى در كتاب اصول كافى به سند صحیحى از امام صادق‏ علیه السلام آورده كه فرمود: همانا بنده مؤمن فقیر مى‏ گوید: پروردگارا! به من روزى ده تا از كارهاى نیك و گونه‏ هاى خیر چنین و چنان كنم، پس اگر خداى عز و جل این را از روى نیّت درست از او بداند، براى او پاداشى مى‏ نویسد چنان‏كه اگر آن كارها را انجام مى ‏داد، خداوند كریم و رحمتش نامتناهى است. [6]

مصنّف این كتاب محمد تقى موسوى اصفهانى - كه خداوند تعالى شأنه به فضل و منّتش او را از یاران صاحب الزمان ارواحنا له الفداء قرار دهد - مى‏ گوید: بدون تردید مؤمن مخلص اگر از خداى تعالى درخواست كند كه فَرَج مولایش را نزدیك فرماید تا این بنده در ركاب آن جناب با كفّار جهاد نماید، و با نیّت خالص و راستینى تصمیم این كار را داشته باشد، خداى تعالى ثواب جهاد در ركاب آن حضرت را به او مى‏ دهد و او را مشمول عنایات خود مى ‏نماید و این نزد اهل بینش روشن است به مدلول روایاتى كه یاد آوردیم. و امّا فضیلت جهاد در ركاب آن حضرت؛ در اصول كافى از حضرت ابوجعفر امام باقرعلیه السلام روایت آمده كه فرمود: هر كس قائم ما را درك كند و با آن حضرت خروج نماید و دشمن ما را بكشد، پاداشى همچون پاداش بیست شهید براى او خواهد بود و هر كس در ركاب قائم ما كشته شود، همانند پاداش بیست و پنج شهید براى او خواهد بود. [7]

مى‏ گویم: اگر تصمیم و نیّت مؤمن چنین باشد در زمان غیبت امامش به این ثواب بزرگ نایل مى ‏گردد، بر حسب روایاتى كه از ائمه اطهارعلیهم السلام پیش‏تر گذشت.

پی نوشت ها :
[1] نهج البلاغه، صبحى، خطبه 232 ص 282.

[2] مرجئه كسانى را گویند كه حضرت امیرالمؤمنین‏علیه السلام را خلیفه چهارم شمارند. و آن حضرت را از مرتبه‏اش تأخیر اندازند و یا كسانى كه پندارند ایمان، صرف عقیده است و هیچ گناهى به آن ضرر نرساند، یعنى عذاب را از گناه تأخیر دهند. (مترجم).
[3] و این منافات ندارد با آنچه در روایت اما باقرعلیه السلام خواهد آمد، چون شاید آنچه در این حدیث ذكر گردیده ثواب كسى باشد كه در عرصه كارزار شركت كند هر چند نه كسى را بكشد و نه كشته شود، تأمل كنید. (مؤلف).
[4] امكان دارد كه نهى كردن حضرتش، نگاهى به پافشارى شیعیان - براى خروج قبل از رسیدن هنگام دعا بوده و نهى از پافشارى آن‏ها به خاطر عدم ولادت حضرت صاحب الأمر ارواحنا له الفداء در زمان حضرت صادق‏علیه السلام باشد. و ممكن است منظور از نهى پافشارى ایشان، پافشارى بر خروج و قیام دیگر امامان باشد، به خاطراینكه آنان ندانند امامى كه خداوند به قیام فرمانش داده، امام دوازدهم است. (مؤلف).
[5] روضة الكافى، 80، ح 37.
[6] اصول كافى، 85/2.
[7] اصول كافى، 222/2.

درباره وبلاگ



اینجا آسمان ابری ست
آنجا را نمی دانم
اینجا هوایش بهاری نیست
آنجا را نمی دانم
اینجا عاشقا تنهایند
آنجا را نمی دانم
اینجا دل برای تو تنگ است
آنجا را نمی دانم...

نظرسنجی
به نظر شما چقدر برای واقعه ظهور آماده هستیم؟






نوای مهدوی

این نوا را در وبلاگ خود پخش کنید:

حمایت
آمار وبلاگ
  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • آخرین بازدید :