صفحه نخست          تماس با مدیر            نسخه موبایل                RSS                  
دوستان
اظهار اشتیاق به دیدار آن بزرگوار
از نشانه ‏هاى دوستان و موالیان آن جناب اظهار اشتیاق به دیدار آن بزرگوار است و در خوبى و استحباب آن هیچ تردیدى نیست، چون در دعاهاى روایت شده براى آن حضرت، این معنى آمده است و چه خوب سروده ‏اند:

قَلْبِی إِلَیْكَ مِنَ الأَشْواقِ مُحْتَرَقُ

وَدَمْعُ عَیْنِی مِنَ الآماقِ مُنْذَفِقُ

الشَّوْقُ یُحْرِقُنِی وَالدَّمْعُ یُغْرِقُنِی

فَهَلْ رَأَیْتَ غَرِیقاً وَهْوَ مُحْتَرِقُ

ز آتش دل سوزم و در سیل اشكم غوطه‏ ور

كس ‏غریقى همچو من دیده در آتش شعله‏ ور؟

شوق روى انورت آرد شگفتى‏ ها به بار

از ظهور طلعتت گردد زمستان‏ها بهار

و بر این مطلب دلالت دارد آن كه مولایمان امیر المؤمنین ‏علیه السلام اظهار اشتیاق به دیدارش را داشت، چنانچه در حدیث روایت شده از آن حضرت‏ در وصف حضرت مهدى ارواحنا له الفداء در حرف گذشت كه پس از آن‏كه قسمتى از صفات و نشانه ‏هاى او را بیان فرمود و به بیعت كردن با او و اجابت نمودن دعوتش امر كرد، فرمود: (هاه) و به سینه ‏اش اشاره نمود و شوق به دیدارش را اظهار داشت.

تمام این خبر در بحث علم آن حضرت ‏الزمان ارواحنا له الفداء جلد اول كتاب گذشت. و نیز بر این معنى دلالت دارد آنچه در بحار به نقل از كتاب مزار كبیر، به سند خود از احمد بن ابراهیم روایت آورده كه گفت: به جناب ابوجعفر محمد بن عثمان اشتیاقم را به دیدار مولایمان بیان كردم، به من فرمود: با وجود اشتیاق، مایل هستى او را ببینى؟ گفتم: آرى. فرمود: خداوند پاداش شوق تو را عنایت فرماید و دیدن رویش را به آسانى و عافیت به تو روزى كند، اى ابوعبد اللَّه! التماس مكن كه او را ببینى، زیرا كه در ایام غیبت به او اشتیاق دارى و درخواست مكن كه با او همنشین گردى، كه این از عزائم الهى است و تسلیم بودن به آن بهتر است، ولى با زیارت به سوى او توجّه كن... . [1]

مى ‏گویم: نیك بودن اشتیاق به آن حضرت امر واضح و روشنى است، كه هیچ پوشیدگى در آن نیست، زیرا كه این از لوازم محبّت است كه از دوستان جدا نمى‏ گردد و عبارت: خداوند پاداش شوق تو را عنایت فرماید.

اشاره به ثواب ارزنده‏اى است كه بر آن مترتّب مى ‏شود، چنان‏كه فرمایش امام صادق‏ علیه السلام در حدیث آینده بر آن دلالت دارد با احترام و تجلیلى كه در آن هست. و این‏كه فرمود: اى ابوعبد اللَّه! التماس مكن كه او را ببینى.

منظور دیدن آن حضرت به گونه امامان گذشته ‏علیهم السلام است، یعنى هر وقت كه خواسته باشى این امر برایت فراهم باشد. و امّا این‏كه درخواست دیدن آن حضرت به طور مطلق چیزى نیست كه منع شده باشد، بلكه از وظایف متدیّنین است و رسیدن شان به این سعادت بسیار اتفاق افتاده است. و شاهد بر آنچه گفتیم این‏كه گفته: زیرا كه در ایام غیبت به او اشتیاق دارى و درخواست مكن كه با او همنشین گردى كه این از عزائم الهى است... .

چون اگر دیدن آن جناب و همنشین شدن با حضرتش هرچند در بعضى از اوقات، از عزائم الهى و خواسته حتمى خداوند در مورد صاحب ‏الزمان‏ ارواحنا له الفداء بود، براى هیچ كس از مؤمنین این امر اتفاق نمى ‏افتاد و این برخلاف چیزى است كه مشاهده مى ‏شود، زیرا كه روایات و حكایات در مورد مؤمنان رستگار به دیدار آن بزرگوار، سبب باور اهل یقین مى ‏باشد و بالاخره پوشیده نماند كه جمله به او اشتیاق دارى... جمله خبریه است كه در مقام انشاء واقع شده، كه در حقیقت این امر به شوق دیدار آن حضرت مى ‏باشد و بر فضیلت اشتیاق اهل اخلال به آن حضرت دلالت مى ‏كند، آنچه در بحار از اختصاص به سند خود، از محمد بن مسلم روایت آمده كه گفت: به سوى مدینه رهسپار شدم در حالى كه دردمند و بیمار بودم، به امام باقر علیه السلام عرض شد كه محمد بن مسلم بیمار است، پس آن حضرت توسط غلامى، نوشیدنى‏ اى كه با دستمالى پوشانیده شده بود، برایم فرستاد، غلام ظرف نوشیدنى را به دستم داد و به من گفت: آن را بیاشام كه آن حضرت ‏علیه السلام به من امر فرمود كه بر جاى بمانم تا آن را بنوشى.

پس آن را گرفتم، ناگاه بوى مشك از آن برخاست، نوشابه‏اى خوش‏ طعم و سرد بود و چون آن را آشامیدم، غلام به من گفت: مولایم به تو مى ‏فرماید: هرگاه آشامیدى نزد من بیا.

در اندیشه شدم كه به من چه گفت و حال آن‏كه پیش از آن نمى‏ توانستم برپاى بایستم، كه وقتى نوشیدنى در درونم جاى گرفت، گویى كه از بند رهایى یافته باشم، نشاط گرفتم. پس به درب منزل آن جناب رفتم و اجازه ورود خواستم، بر من بانگ زد كه: بدنت سالم گشت، داخل شو.

آن‏گاه در حالى كه گریه مى‏ كردم، داخل شدم و بر آن حضرت سلام كردم و بر دست و سرش بوسه زدم، آن حضرت‏ به من فرمود: اى محمد! چرا گریه مى‏ كنى؟ عرض كردم: فدایت شوم! بر غربتم و دورى راه و كمى توان بر ماندن نزد شما و دیدن رویتان. فرمود: امّا كمىِ توان كه خداوند اولیاى ما و دوستانمان را این‏چنین قرار داده و بلا را بر آنان نزدیك ساخته. و امّا آنچه از غربت یادآور شدى، پس تأسّى جسته‏ اى به حضرت ابى عبد اللَّه ‏علیه السلام كه در سرزمینى دور از ما كنار نهر فرات است.

و امّا دورى راه كه یاد كردى، البته مؤمن در این دنیا غریب و در میان این مردم نگون‏سار است، تا از این خانه دنیا به رحمت خداوند بیرون رود. و امّا آنچه متذكّر شدى از دوست داشتن نزدیك بودن به ما و ملاقات با ما را و این‏كه نمى‏ توان این كار را انجام دهى، پس خداوند مى ‏داند كه در دلت چیست و پاداش تو بر او است. [2]

مى ‏گویم: در مزار این حدیث را از كامل الزیارة روایت كرده با اضافاتى كه مربوط به فضیلت تربت مبارك امام حسین‏ علیه السلام است.[3]

پی نوشت ها :
[1] بحار الانوار، 97/102 باب 7.

[2] بحارالانوار، 120/101 باب 16 ح 9.
[3] كامل الزیارة، 275.


هوای دل



اینجا آسمان ابری ست
آنجا را نمی دانم
اینجا هوایش بهاری نیست
آنجا را نمی دانم
اینجا عاشقا تنهایند
آنجا را نمی دانم
اینجا دل برای تو تنگ است
آنجا را نمی دانم...
کتابنامه

کتاب «مهدیان دروغین» تألیف حجت‌الاسلام رسول جعفریان منتشر و روانه بازار شد. دانشیار دانشگاه تهران در این کتاب به تقسیم حوزه‌های مختلف جغرافیایی دنیای اسلام پرداخته و مهدیان دروغین در مناطق و دوره‌های مختلف تاریخ را معرفی کرده است.

نظرسنجی
به نظر شما چقدر برای واقعه ظهور آماده هستیم؟







دیگر امکانات



این نوا را در وبلاگ خود پخش کنید:

حمایت
شمارنده
  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :