صفحه نخست          تماس با مدیر            نسخه موبایل                RSS                  
دوستان
دوشنبه 30 فروردین 1389 :: نویسنده : بهانه بودن

تبارك الله از شاهكار خلقت تو، یا زینب!

اگر چه عقیله عالم امكانی، اما سیمرغ عالم عشقی. ودیعه عشق بزرگ خدا را تنها وسعت بی نهایت وجود تو شاید. تو عشق را بتمامی تفسیر كردی و آن را تا ابد سرفراز. اما بگو اینهمه درس عشقبازی را خود، از كه آموخته بودی؟

حسین(ع) ، با تو چه كرده بود كه چنان زیبا نغمه سرای عشق شیرین خدا را همنوایی كردی؟ تو مؤلف « دردنامه عاشورایی » عاشورا، سرِنامه ای است كه فصل فصلش پر از آیه های خداست. تو مؤلف دروس عشق، شكیب و شهامت در كتاب محبت نامه خدایی، كه می توانست چنین روشن، پرده از راز زیبای آفرینش بردارد و غزل زیبای عاشقی را چنین نغر بسراید؛ رازی كه با «انی جاعل فی الارض خلیفة »(1) آغاز و البته در «  وعدالله الذین آمنوا منكم و عملوا الصالحات لیستخلفنهم فی الارض كما استخلف الذین من قبلهم »(2) روزی به حقیقت روشن خود خواهد نشست. اگر محمد(ص)، كمال دین خدا از آدم(ع)، تا خود مقام خاتم(ص) است، حسین(ع)، واسطة العقد، رشته دین و رخشنده ترین مروارید پیوند نبوت به امامت، و مظهر و محیی شهادت است و تشیع... تا مهدی(عج) .

و تو یا زینب ! از همانگاه بود كه نه تنها با حسین(ع)، همگام شدی كه شانه به شانه مهدی(عج)، در حركت بودی در متن مذهب؛ در اعصار و قرون؛ از قیام حسین(ع)، تا آخر زمان؛ تا قیام قائم منتقم، المنتظر المهدی، عجل الله تعالی فرجه! آری ، «سر نی در نینوا می ماند اگر زینب نبود كربلا در كربلا می ماند اگر زینب نبود »

اما بگو، با من ای كه شكیب نیز از تو خجل !

تو در شامگاه عاشورا، در غریبانه ترین شام غریبان، در گودال قتلگاه، به اقتدای كدامین شهید، برای اقامه نماز صبر از خون جگر وضو ساختی؟ می دانستی كه سر بر خاك خونین ثارالله ( خون خدا ) می سایی. محوی شیرین در خدا، سرسودن بر سیمای خدا، اگر چه بر خاك، اما با خدا.

آن شب، تو برای آخرین بار... به تجدید عهدی شیرین با امام خویش، سر به سجده نهادی و بر این سجده، پرده از هر چه حجاب مفارقت معشوق بود، دریدی ، آنگاه با پیشانی آغشته به خون خدا، با خدا یكی شدی . زهی به حقیقت نماز تو یا زینب !

برای دیدن اندازه اصلی عکس بر روی آن کلیک کنید .

عشق، هرگز مفسری عارفتر از تو نیافت ؛ نه اینست كه آنجا هم گفتی « ما رایت الا جمیلا...» بی تردید این شانه های امین و گامهای استوار تو بود كه اساسنامه دین خدا را تا ابد به مهری جاودانه، تثبیت كرد. اگر حسین(ع)، احیاگر دین محمد(ص) شد، تو نیز ضامن بقای این دینی تا ابد. همیشه دین وامدار استقامت تو خواهد بود!

ای الهه عشق و نجابت!

قصه عشق تو، قصه درد است اما دردی بس شیرین، اگر چه جانكاه. شرح نیستان است پر از ناله های جانسوز. فراقنامه ای است سراسر مملو از خاطرات « مقربون » ، «السابقون السابقون » و شرح یك دشت آلاله؛آلاله هایی كه همیشه ردپای عاشقی تا خدا بوده اند ؛ مظهر زیباترین هدیه های انسان به خدا.

تو، نه تنها احیاگر و پرچمدار دین محمدی كه شجاعت علوی را مظهری، عطوفت و عصمت فاطمی را مرآتی؛ نجابت و عقل حسن(ع) ، با توست... لیكن برتر از اینهمه، یگانه ترین برگزیده خدایی در عشق شیرین حسین (ع)؛ و شیرین عشق خدا ؛ تنها تویی، تنها تویی، تنها تو...

تو، پرده بردار راز آفرینش به روز عاشورایی. آن روز كه «عاشورایی» به دست شهید عشق آفریده شد و سرزمین «کربلا » به خون خدا رنگین ؛ آسمانها و زمین و حتما ملائك، سرِ خدا را بتمامی دریافتند و خجل از پاسخ روشن «انی اعلم ما لا تعلمون » (3) به حیرت اینهمه زیبایی ، جمال عشقی شیرین، قصه های سراسر دلدادگی محبت و محبوب ، همگان ثناگوی این اعجاز شگرف و هم نوحه سرای ابدی بر قتل عظیم انسانیت، شرافت و معرفت گشتند. آری، از همان روز بود كه بر هر پیشانی ای كه مهر شیعگی زدند، بر دلش نیز شعله ای از آتش عشق و فراق محبوب افروختند. لذا، از آن روز به بعد، بر هر درد آشنای سوخته دلی، كل یوم، عاشورا شد وكل ارض، كربلا. و حسین(ع)، مقتدای همه عشاق و سرور همه شهیدان و آزادگان جهان در هر دو دنیا.

اما تو نیز در هر گام، در همه این سوختنها، ایستادنها، شهادتها و به فنا رسیدنها و به احیا پیوستنها، همراه دین بوده ای و در هر لحظه، با مهدی، عج لالله تعالی فرجه.... مهدی اگر چه یگانه است و خواهد بود اما هرگز تنها نیست. تو پیوسته در متن زمان جاری در صبر و اسقامت او بوده ای. تو در تمامی لحظه های غربت، در تكرار هر شام غریبان از شام های فراق مهدی(عج)، همراه او به نماز عشق ایستاده ای. او هنوز هم هر صبح و شام با همان حزن صدای تو و همناله با نال ههای جانسوز تو، به یاد حسین تو، اشك می ریزد... فتبارك الله از او، این بار، كه هم حسین(ع)، است و هم زینب(س).



میلاد این بانوى بزرگوار و اسوه ایثار و شجاعت بر همه رهروانشان مبارك باد.





پی نوشتها:
 . 1 . سوره بقره ( 2 )، آیه 30
 . 2 . سوره نور ( 24 )، آیه 55
 . 3 . سوره بقره ( 2 )، آیه 30





نوع مطلب : مناسبتها، 
برچسب ها :

هوای دل



اینجا آسمان ابری ست
آنجا را نمی دانم
اینجا هوایش بهاری نیست
آنجا را نمی دانم
اینجا عاشقا تنهایند
آنجا را نمی دانم
اینجا دل برای تو تنگ است
آنجا را نمی دانم...
کتابنامه

کتاب «مهدیان دروغین» تألیف حجت‌الاسلام رسول جعفریان منتشر و روانه بازار شد. دانشیار دانشگاه تهران در این کتاب به تقسیم حوزه‌های مختلف جغرافیایی دنیای اسلام پرداخته و مهدیان دروغین در مناطق و دوره‌های مختلف تاریخ را معرفی کرده است.

نظرسنجی
به نظر شما چقدر برای واقعه ظهور آماده هستیم؟







دیگر امکانات



این نوا را در وبلاگ خود پخش کنید:

حمایت
شمارنده
  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :